Sunday, September 27அரியவை அறிந்திட, தெரிந்தவை தெளிந்திட

“என்னைப் பார்த்து இந்தக் கேள்வியைக் கேக்கிறதுக்கு உங்களுக்கு என்ன தைரியம்?” – – – மறைந்த ‘நடிகையர் திலகம்’ சாவித்திரி – போல்டான பேட்டி (1975)

மறைந்த நடிகையர் திலகம் சாவித்திரி அவர்களின் காவியப் பேட்டி – 1975

ஆனந்த விகடன் பொக்கிஷம் பகுதி யில் இருந்து நடிகையர் திலகம் சாவித்திரி நடிக்க வந்து 25 வருடங் களாகிவிட்டன.  இந்த 1975. அவரு க்கு வெள்ளி விழா ஆண்டு. அவரை ப் பாராட்டி விரைவில் ஒரு விழா நடத்த இருக்கிறார்கள். அக்காலம் எப்படி, இக்காலம் எப்படி? சாவித்தி ரி சொல்கிறார்.

நான் நடிக்க வந்தபோது…

”நான் 1950-ல நடிக்க ஆரம்பிச்சேன். நான் நடிக்க வந்தபோது, இத்த னை ‘புரொடக்ஷன்’கள் இல்லை. வந்த புதுசுலயே நான் எட்டுப் படங் கள்ல நடிச்சேன். சேர்ந்தாற் போல எட்டுப் படங்களில் ஒரு ஆர்ட்டி ஸ்ட் நடிக்கிறது அப்போது எல்லாம் பெரிய காரியம். அதோட அப்போ வந்த எட்டுப் படங்களும் இப்போ வர்ற 40 பட ங்களுக்குச் சமம்… எல்லா விதத்திலும் தான்!”

மூணு மாதம் ரிகர்சல்!

”நான் நடிச்ச படங்களில் எல்லாம் கதை தான் பிரதானம். முழுக்கக்கதை வசனம் எழுதிடுவாங்க. பிறகு, எல்லா ஆர்ட்டி ஸ்ட்டுகளையும் ஆபீஸுக்கு வரச் சொல் லி இரண்டு, மூணு மாசம் ரிகர்சலில் இருப்போம்.

இப்போ உள்ள நிலைமை? திடீர் புதுமுகங்கள் நாற்காலியைக் கை யோடு கொண்டுவந்து மூலையில் போட்டு உட்கார்ந்துகொள்ள வே ண்டியது. இன்னும் சில பேர் தங்களுக்கு எல்லாம் தெரியும் என்பது போலக் கையில் ஒரு ஆங்கில ப் புத்தகத்தை வைத்துக்கொண் டு ‘படிப்பது’. யாராவது, எதாவ து கேட்டால், ‘எங்களுக்கு எந்த வித வம்பும் தேவையில்லை’ என்று ‘ஸ்டாக் பதில்’ ஒன்றைச் சொல்லி விடுவது!”

எங்களுக்குக் கற்றுத் தருகிறார் கள்!

”அப்போதெல்லாம் ரிகர்சல் பண்ணிட்டுத்தான் செட்டுக்குள் நுழை வாங்க. இதனால், எல்லோருடைய போர்ஷனும் எல்லோருக்கும் மனப்பாடமாக இருக்கும்.

இப்போ?

எல்லாமே ‘ஆர்ட்டிஃபிஷியல் ’. நடிப்பு முக்கியமாப் படலை. ஒவ்வொரு சீனுக்கும் என்ன ஹேர் ஸ்டைல், என்ன டிரெஸ் சேஞ்ச் பண்றதுங்கி றது தான் முக்கியமான விஷயமாப்போயிடுச்சு.

முன்பெல்லாம் புதுமுகம்னு வந்தா, முதல்ல ஸ்க்ரிப்ட்டைக் கொடு த்துடுவாங்க. ரிகர்சல் பண்ணிக்கிட்டு ரெடியா இருக்கணும்.

இப்போ வந்திருக்கிற ‘திடீர்’ ஆர்ட்டிஸ் ட்டுகள் மேக்கப் போட்டுக்கிட்டு நேரே செட்டுக்கு வந்துடுறாங்க. உள்ளே நு ழையும்போதே ‘ஷாட் ரெடியா?’னு கேட் டுட்டே நுழையறாங்க. எங்களைப் போ ன்ற அனுபவம் உள்ள பெரிய நட்சத்திர ங்கள் அமர்ந்திருந்தால், ஒரு மரியாதை கூடக் கிடையாது. சிலர் எங்களுக்கே ‘இப்படி டயலாக் சொல்லு ங்க… அப்படி டயலாக் சொல்லுங்க’னு கத்துத்தர்றாங்க!”

தொழிலில் அக்கறை இல்லை!

”நான் சிவாஜி அண்ணனோடு நடிக்கும்போது ‘யார் ஸ்டுடியோ வில் முதலில் இருப்பது’ என்று எங்களுக்குள் போட்டி இருக்கு ம். அப்படித்தொழில்ல அக்கறை கொண்ட நட்சத்திரங்களை இப் ப படவுலகில் விரல்விட்டுத் தான் எண்ண வேண்டி இருக்கு.

அந்தக் காலத்துல தயாரிப்பாள ர், டைரக்டர்னா எவ்வளவு நடுக்கம் தெரியுமா? கேமரா மேன் நிக்கச் சொன்னார்னா, அவர் ‘உட்காரு’னு சொல்ற வரைக்கும் நாங்க உட் காரமாட்டோம். ஆனா, இப்போ இருக்கிற புதுமுகங்கள், ‘கேம ரா லைட் நம் மீது விழும்போது எழுந்து நின்றுகொள்ளலாம்’ என்று உட்கார்ந்துவிடுகிறார் கள்.

ஐஸ் பாக்ஸ் முன்னே, நடிகை பின்னே!

இப்போ புதுமுகங்கள் கார்ல வந்தா, உடனே கார்லருந்து இறங்கி வர மாட்டாங்க. முதல்ல ஐஸ் பாக்ஸ் வரும். அடுத்தது மேக்கப் பாக்ஸ் வரும். அதுக்கு அடுத்தது நாற்காலி வரும். இதெல்லாம் வந்த பிறகுதான், ஆர்ட்டிஸ்ட் மெ துவாக இறங்கிவருவார்.

எங்களுக்கென்று தனியாக நாற் காலி  கொண்டுவரும் பழக்கத்தை முதன்முதலில் ஆரம்பித்தவர்க ளே நானும் நாகேஸ்வரராவும் தா ன். தயாரிப்பாளர்களுக்குத் தொந் தரவு கொடுக்கக் கூடாது என்று தான் இதை ஆரம்பித்தோம். இப்படித் தனியாக நாற்காலி கொண்டு வருவதற்கு நாங்கள் முதலில் எப்படிப் பயந்திருக்கிறோம் தெரியு மா? இப்போதோ எல்லாமே சர்வ அலட்சியமாக இருக்கிறது!”

நல்ல விஷயங்களே இல்லையா?

முன்பெல்லாம் நாங்கள் நடிக்கும்போ து, செட்டுக்கு வெளியே எல்லோருமா கச் சேர்ந்து சிரித்துப் பேசிக்கொண்டு இருப்போம். ஆனால், ‘ஷாட் ரெடி’ என் றதும் அந்த மூடுக்கு வந்து விடுவோம். இவர்களுக்கு ஷாட்டுக்கு முன்பே அந் த ‘மூடு’க்கு வரத் தெரியாது. அழுகிற சீன்கள் வந்தால்கூடப் பெரிய கொண் டை போட்டுக்கிட்டு, அமர்க்களமா டிரெஸ்பண்ணிக் கிட்டு வந்து நிக்கறது … டைரக்டர் ‘ரிகர்சல் பாருங்கம்மா’னு சொன்னா, ‘அதெல்லாம் டேக்கிலே பார்த்துக்கறேன் சார்’னு சொல்றது… டேக் எடுக்கும்போ து டயலாக் சொல்லத் தெரியா ம முழிக்கிறது… டைரக்டரைப் பார்த்து, ‘அடுத்த தடவை கரெ க்டா சொல்றேன் சார்’னு அசடு வழியறது… இதைத்தான் இப் போ வர்ற புதுமுகங்கள் செஞ் சுட்டு இருக்காங்க. இந்த லட்ச ணத்துல இவங்க எங்களுக்கு டயலாக் சொல்லித் தர்றாங்க ளாம்!”

தியேட்டரில் படம் பார்ப்பேன்!

சாதாரணமாக நான் தியேட் டர்களில் படம் பார்ப்பதைத்தா ன் விரும்புவேன். ஏனென்றால் , அப்போதுதான் ரசிகர்களு டைய உண்மையான கருத்து க்களை அறிந்துகொள்ள முடி யும். யாராவது தனியாகப் படம் போட்டுக்காட்டினால், நான் போவது ரொம்பவும் அரி து. அப்படிப் பார்க்கப் போனால், ஒரு சீன் நல்லாயில்லேன்னா ‘என்ன ங்க இது… இந்த சீனை இப்படி எடுத்திருக்கீங்களே’னு வெளிப் படை யாகக் கேட்டுவிடுவேன். சில பேர் இதை விரும்ப மாட்டாங்க. இதனாலேயே நான் போறதில்லை. நான் நடிச்ச படங்களைப் பார்க் கிற போது, எந்தெந்த இடத் தில் என்னென்ன தப்புப் பண் ணியிருக் கேன்னும் பார்ப்பேன்.

இப்போ இருக்கிற சில ஆர்ட்டிஸ்ட்டுகள் ‘ஆஹா, என்னமா நாம நடிச்சிருக்கோம்’னு தங்களைத் தாங்களே பாராட்டிக்கிறாங்க!”

வதந்திகள் கிளம்பும் இடம்!

”ஒரு காலத்துல நான் குண்டா இருந்தேன். அது என்னுடைய ரசிகர்களுக்குப் பிடிக்கல. வாஸ் தவம்தான். அதை நானும் ஒப்புக் கிறேன். பிறகு, நடுவுல ஜான்டி ஸ்ல படுத்து இளைச்சுப் போயி ட்டேன். இப்போ ‘ஃப்ளூ’ வந்து ரொம்ப இளைச்சுப் போயிருக் கேன். இளைச்சுப்போனா லும், ‘சாவித்திரிக்கு என்னமோ வியாதி ’னு ஒரு வதந்தி.

இந்த மாதிரி வதந்திகள் கிளம்பற இடம் எது தெரியுமா? பாண்டி பஜார். ரொம்ப மோசமான இடம். சினிமாவில் சான்ஸ் கிடைக்காத சில பேர்வழிகள் இங்கே அரட்டை அடித்துக் கொண்டு கிளப்பி விடுகிற சங்கதிகள்தான் வதந்திகளாக உருவாகின்றன!”

உத்தரவுகள் போட்டதில்லை.

”நான் ஒரு படத்தில் நடிச்சிட்டு இருந்தபோது, ஒரு புதுமுகத்தை என் னோடு நடிக்கிறதுக்கு அழைச் சிட்டு வந்தாங்க. இதைக் கேள்விப் பட்ட என் பெரியப்பா, ‘புதுமுகமா, வேண்டாம். நிறைய டேக் எடுக்க வேண் டி இருக்கும். இதை நீ ஏத்துக்காதே’ என்று என்னிடம் சொன்னார். ‘பெரியப்பா! நானும் ஒரு காலத்தில் புதுமுகமா இரு ந்தவ தான்… ஞாபகம் வெச்சுக் குங்க’னு பெரியப்பாகிட்ட சொல்லி, பிறகு அந்தப் புதுமுகத்துக்கும் தைரியம் கொடுத்தேன். யாருக்கும் கெடுதல் செய்யணும்கிற எண் ணம் எனக்குக் கிடையாது.

எங்க காலத்துல ‘இந்த ஆர்ட்டிஸ்ட்டைப் போடு, அந்த ஆர்ட்டிஸ்ட் வேண்டாம்’ என் ற உத்தரவுகள் எல்லாம் இருந்தது இல் லை. இப்போ சொல்லவே வேண்டாம்.
என்ன தைரியம்?

இப்போ வர்ற படங்களுக்கு கதாநாயகிகள் ‘கிளாமரா’ இருந்தாப் போதும். ஜீன்ஸ், பெல்பாட்டம், மினி ஸ்கர்ட் எல்லாம் போட்டாப் போ தும். நான் நடிச்ச வரை பாவாடை, தாவணி, புடவை இவ்வளவு தான் எங்களுக்குத் தெரியும். அதான் எங்க லிமிட்!

ஒருநாள் திடீர்னு தயாரிப்பாளர் ஒருத்தர், ‘ஸ்டன்ட் படம் ஒண் ணு எடுக்கப்போறேன். நடிக்கி றீங்களா?’னு கேட்டார். நானே முன் கோபக்காரி… எனக்குக் கோபம் வரக் கேட்கவா வேண் டும்? என்னைப் பார்த்து இந்தக் கேள்வியைக் கேக்கிறதுக்கு உங்களுக்கு என்ன தைரியம்? இந்த மாதிரி ரோலுக்கு விஜய லலி தா, ஜோதிலட்சுமி இருக்காங்க… போட்டுக்கங்க’னு சொல்லி, ஒரு கப் காபி கொடுத்து அனுப்பிவைத்தேன்!”

நன்றி – அட்ராசக்க‌

Leave a Reply