Saturday, October 16அரியவை அறிந்திட, தெரிந்தவை தெளிந்திட

பூவையரின் அழகை மெரூகூட்டும் புடவை

புடைவை, புடவை, அல்லது சேலை (sari) என்பது, தெற்காசியப் பெண்கள் உடுத்தும் மரபுவழி ஆடையாகும். இந்த ஆடை இந்தியா, பாகிஸ்தான், இலங்கை, வங்காள தேசம் முதலிய நாடுகளின் பெண்க ளால் விரும்பி அணியப்படுகின்றது. இது பல மொழிகளி லும் பல்வேறு பெயர்களில் அறியப்படுகின்றது. தமிழில் சேலை அல்லது புடவை என்றும், ஹிந்தி, குஜராத்தி, மராட்டி ஆகிய மொழிகளில் சாடி என்றும், கன்னடத்திலும், தெலுங்கிலும் முறை யே சீரே, சீரா என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது.

பொதுவாக இதன் நீளம் 4 – 5 யார் வரை இருக்கும். சில புடவை கள் 9 யார்கள் வரை இருப்பதுண்டு. பல நிறங்களிலும், பலவகை யான வடிவுருக்களைத் தாங்கியும் வரும் புடவைகள், செவ்வக வடிவம் கொ ண்ட தைக்கப்படாத உடையாகும். மடிப்புகளுடன் உடலை சுற்றிய வாறு கிரேக்க பாணியில் உடுத்த படுகிறது.பருத்தி நூல், பட்டுநூல், மற்றும் பலவிதமான செயற்கை இழைகளையு ம்கொண்டு நெய்யப்படுகின்ற புடவைகள், தங்கம், வெள்ளி ஆகிய உலோகங்களின் மெல்லிய இழைகளைப் பயன் படுத்தி அழ கூட்டப்படுவதுண்டு.

வரலாறு

ரவி வர்மாவின் ஓவியத்தில் புடவை உடுத்திய திரௌபதி.

கிட்டத்தட்ட கி.பி 3000ம் ஆண்டளவில் சிந்துசமவெளி நாகரிக காலப் பகுதியில் முதன் முதலில் சேலை ஒரு ஆடையாகப் பயன் படுத்தப்பட்டது என்று ஆராய்ச்சிகள் தெரிவிக்கின்றன. சேலைக ளைப் பட்டு நூலால் தயாரிக்கும் பாரம்பரியம் தென்னிந்தி யாவி லேயே தோற்றம் பெற்றது என்று நம்பப்படுகின்றது. இந்தியாவி லே பட்டின் இராசதானிகளாக கர்நாடகா மாநிலத்தி லுள்ள பெங்களுரும் மைசூரும் விளங்கு கின்றன. பருத்தி கலக்கப்படாத துய் மையான சாறி என்ற பட்டுநூல் சூரத்தில் மட்டுமே கிடைக்கின்றது. இந்தப் பெயரே ஆங்கிலத்தில் சேலைக்கு சாறி என்ற பெயர் வரக் காரணமாயிற்று. சேலை யைப் போல உடல் முழுவதையும் சுற்றி அணியும் ஆடைபற்றிய முதல் குறிப்புகளை கிமு 100 அளவில் காணமுடிகிறது. சுங்க ஆட்சிக் காலத்திற்குரிய (கிமு 200- 50) ஒரு வட இந்திய சுடுமண்கலத்தில் ஒரு பெண் கச்சா பாணியில் உடல் முழுவதும் சேலை யை இறுக்கமாகச் சுற்றியு ள்ள காட்சி காணப்படுகிறது. இந்திய காந்தார நாகரிகத்தில் (கிமு 50 -கிபி300) பல் வேறுபட்ட வகைகளில் சேலை சுற்றி அணியப் படும் முறை காணப்பட்டது. கிபி 5ம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி யைச் சேர்ந்த மேற்கு மகாராஷ்ர த்தில் உள்ள அஜந்தா குகை ஓவியங் களில் பெண் தெய்வங்களும் அசுரப் பெண்களும் உடல் முழுவதையும் சுற்றி சேலை அணிந்துள்ளதைக் காண லாம்.

புடவை அணிந்த இலங்கை பெண்மணி

ஊசிகளால் துளைக்கப்பட்ட ஆடைகள், அதாவது தைக்கப்பட்ட ஆடைகள் தூய்மை அற்றவை எனப் பண்டைக் கால இந்துக்கள் கருதினர் இதனால் சேலைகளே அக்காலத்தில் புனிதமான ஆடைகளாகக் கருதப் பட்டிருக்கக் கூடும். முஸ்லிம்களின் வருகையுட னேயே இந்தியாவில் தைக்கப்பட்ட ஆடைகளின் செல்வாக்கு ஏற்பட்டது. மேலும், தற்காலத்தில் புடவையுடன் அணியப்படுகின்ற உள் பாவாடை மற்றும் ரவிக்கை போன்ற தனிப்பட்ட வருக்கு ஏற்றவாறு தைக்க ப்படும் ஆடைகள் பிரித்தானியரின் வருகை க்குப் பின்னரே பெருமளவில் புழக்கத் துக்கு வந்ததாகக் கூறப்படு கின்றது.

இலங்கை

சேலை பண்பாட்டு ரீதியாக பல்வேறு மாநிலங்களில் வாழும் இந்தியப் பெண்களையும் இலங்கைப் பெண்களையும் இணைக்கி றது.

புடவை அணிந்த இலங்கை பெண்மணி

 அணியும் முறைகள் மாறுபட்ட போதும் இந்தியாவின் பெரும்பாலான மாநிலங்களில் வாழும் பெண்களும் இலங்கைத் தமிழ், சிங்களப் பெண்க ளும் பொதுவாகச்சேலையே அணிந்து வருகின்றனர். பணக் காரராயினும், ஏழையாயினும், கட்டையான வராயி னும், நீண்ட வராயினும், மெலி ந்தவரா யினும், மொத்தமானவராயினும் சேலை என்பது அணிபவர்களுக்கு ஒரே மாதிரியான அனுபவத்தை அளிக்கிறது. இந்திய இலங்கைப் பெண்கள் உலகம் பூராவும் பரந்து வாழ் வதால் இன்று உலகம் முழுவதும் சேலை அணியும் பெண்களைக் காண முடிகிறது. யாழ்ப் பாணத்தில் பெரும் பாலான பெண்கள் தினமும் சேலையையே வீட்டிலும் வெளi யிலும் அணிந்து வந்தனர்.

புடவை கட்டும் முறைகள்

இது புழக்கத்தில் உள்ள அனைத்துப் பகுதிகளிலும், இது ஒரே உடையாகவே கருதப்பட்டு வந்தா லும், இதை கட்டும் முறைகளில் பெருமளவு வேறுபாடுகள் காணப்படு கின்றன.

பொதுவான முறை

பொதுவாக சேலை 5 1/2 மீட்டர் நீள முடையதாக இருக்கும். சேலை கட்டு ம்போது முந்தானைக்கு நேரெதிர் முனையில் ஒரு முடிச்சு போட்டு இடுப்பில் வலதுபுறம் சொருகிக் கொ ள்ள வேண்டும். பின்னர் இடதுபுறத்தி லிருந்து வலது புறமாக ஒரு சுற்று சுற்றி, நான்கு விரலையும் சற்று விரித்து வைத்துக்கொண்டு 4 அல்ல து 5 மடிப்புகள் மடித்து இடுப்பில் சொருகிக் கொள்ள வேண்டும். இந்த மடிப்புகள் `முன்கொசுவம்’ என்று அழைக்க படும். பின்பு மறுபடியும் இடதுபுறத்திலிருந்து வலதுபுறமாக ஒரு சுற்று சுற்றி பெரிய மடிப்பாக 3 அல்லது 4 மடிப்புகள் மடித்து இடது தோளில் போட்டுக் கொள்ள வேண்டும். இது `முந்தி’ அல்லது `முந்தானை’ என்று அழைக்கபடும். இதுவே நிவி பாணி (nivi) என்று அழைக்கப் படுகிறது.

பாரம்பரிய முறைகள்

எனினும், இந்தியாவிலும், ஏனைய நாடுகளிலும் புடவை அணி யும் முறைகளில் பல பிரிவுகளும், துணைப் பிரிவுகளும் அடையாள ம் காணப்பட்டுள்ளன. பண்பாட்டு மானிடவியலாளரும், புடவை ஆய்வாளருமாகிய சந்தல் பொல ங்கெர் (ChantalBoulanger) என்பார் புடவைகளை அவை கட்டப் படும் முறைகளையொட்டிப் பின்வரும் பாணிகளாகப் பிரித்து ள்ளார்.

  • வட இந்திய / குஜராத்தி பாணி
  • மகாரஷ்டிரா / கச் பாணி
  • திராவிடப் பாணி
  • குடகு பாணி
  • கோண்டு பாணி
  • இரு துண்டுப் புடவை
  • இனக்குழுப் பாணிகள் (Tribal Styles)

நவீன முறை

தொப்புளை வெளிகாட்டும் லோ ஹிப் புடவையில் ஒரு பெண்.

இந்தியர்கள் பலர் பல நாடுகளுக்கு குடி பெயர்வதால் புடவையை நவீன முறைகளில் பெண்கள் உடுத்துகின்ற னர். தற்போதைய உலக மயமாக்குதல் காரணமாக புடவை அடக்கத்தை பிரதி பலிக்கும் உடையிலிருந்து பாலுணர் வை தூண்டும் கவர்ச்சி உடையாக மாறியுள்ளது. இவ்வகை புடவை முறை பாலி வுட் மற்றும் தமிழ் சினிமா நடிகைகளால் பிரபலப்படுத்தப் பட்டது. இவ்வகை புடவை முறைகளை வசதி படைத்த செல்வந்தர் குடும்பம் மற்றும் உயர்நிலை வகுப்பை சேர்ந்த பெண்கள் உடுத்து கின்றனர்.

லோ ஹிப் புடவை

லோஹிப் (low-hip) எனப்படும் தொப்பு ளுக்குகீழ் உடுத்தும் முறை மிக பிரபல மாகியுள்ளது. இம்முறையில் உடுத்தும்போது தொப்புளும் இடையும் வெளிக்காட்டி இருக்கும். தொப்புளுக்குகீழ் கட்டும் போ து எப்பொழுதும் தொப்புள் வெளிகாட்டபடுவதில்லை. தொப்பு ளுக்கு கீழ் கட்டியபின் முந்தானையால் தொப்புளை மறைத்தும் லோ ஹிப் புடவைகள் உடுத்தப்படுகிறது. அலுவலகம் செல்லும்

தொப்புளையும் இடையையும் வெளிகாட்டும் ஒளிபுகு புடவை புடவையில் ஒரு பெண்.

பெண்கள் தொப்புளை வெளிகாட்டாம ல் புடவை கட்டவேண்டும் என்று சில அலுவலகங்களில் கட்டுப்பாடுகள் உள்ளன.

ஒளிபுகு புடவை

புடவையை நவீனப்படுத்தும் நோக்கில் உருவானது தான் ஒளிபுகு புடவை (Transparent Sari). ஒளிபுகு பொருட்க ளான மென்பட்டு (chiffon), வலை (net) போன்றவற்றை பயன்படுத்தி நெய்யப் படும் புடவையே ஒளிபுகு புடவை எனப்படும். பெண்கள் தங்களது உடல் அழகையும் உருவத்தையும் வெளிக் காட்டும் நோக்கில் இவ்வகை புடவைக ளை உடுத்துகின்றனர். ஒளிபுகு புடவை களில் தொப்புள் மட்டுமின்றி முழு இடையும் முந்தானை வழியாக வெளி க்காட்டப்படும். புடவைகளுக்கு ஏற்றா ற்போல் நகைகள் அணிந்து ஒரு கவர்ச்சி தோற்றத்தை அடைய வே ஒளிபுகு புடவை பயன்ப டுகிறது.

குறையும் செல்வாக்கு

கிராமப்புறங்களில் இன்றும் பெண்கள் தொடர்ந்து சேலையையே அணிந்து வருகின்றனர். ஆயினும் நகரங்களில் இந்நிலை பெரி தும் மாறி வருகிறது. அங்கு வாழும் பெண் கள் பல்வேறு துறைகளில் படித்து வேலை செய்வதுடன் பல வெளி வேலை களையும் கையாளும் வல்லமை பெற்று வருகின்றனர். இதனால் வீட்டிலி ருக்கும் பெண்கள்போல சேலை அணிவது சிறிது சிரமமான காரி யமாய் இருக்கிறது. இதனால் முஸ்லிம்களின் செல்வாக் கால் காஷ்மீர், பஞ்சாப் மாநிலப் பெண் களின் மரபுரீதியான ஆடையாக மாறிய சல்வார்-கமீஸ், சுரிதார் குர்த்தா (churidar – kurta) என்பன தமிழ்ப் பெண் கள் மத்தியிலும் இன்று பெரும் செல்வா க்குப் பெற்று வருகின்றது. ஆயினும் வேலைக்குச் சேலை அணிந்து செல்லும் பெண்களுக்கும் குறை வில்லை. இலங்கையிலும் இந்தியாவிலும் (பாகிஸ்தான், வங்கா ளதேசம்) இன்றும் பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வதற்கு சேலை யே அணிந்து செல்கின்றனர். புலம் பெயர்ந்த பின்னர் பெரும் பான்மை யான இந்திய, இலங்கைப் பெண்கள் சேலைய ணிவதை சிறப்பு நிகழ்ச்சிக ளுக்கென்று ஒதுக்கி வைத்து ள்ளனர்.

இளம் பெண்களின் உடைகளில் பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டுவிட்டது. சேலை கட்டுவது மறைந்து சுரிதார் முதன்மை பெற்றுள்ளது. நகர ங்களில் கல்லூ ரிக்குச் செல்லும் பெண்களில் சேலை கட்டிச் செல்பவர் அநாகரிகமானவரா கினர்.சேலை சிறைக்கைதிகள் போன் ற உடை, பஸ்களுக்கு ஓட முடியாது. ஸ்கூட்டர், சயுக்கிள் ஓட்டு வதற்கும் ஒத்துவராது என்பதை அனுபவத்தில் கண்டனர்.இளம் பெண்கள் சிறப்பு

உடலை முழுவதும் மறைத்து அதே சமயம் உடல் உருவத்தையும் அழகாக காட்டும் சல்வார் -கமீஸ் உடையே இக்கால பெண்களின் விருப்பத் தேர்வு

நிகழ்ச்சிகளுக்கு சல்வார்-கமீஸ், சுரிதார் -குர்த்தா போன்றவற்றையும் ராஜஸ்தான் குஜராத் மாநிலப் பெண் களின் மரபார்ந்த ஆடையான காக்ரா-சோளியையும் (ghagra-choli) அணிந் தும் சாதாரண நேரங்களில் மேற்கத் தைய ஆடைகளையும் அணிந்து வருகி ன்றனர். விலை மலிவானது; ஏறத் தாழ்வு காட்டாதது; விரவாக நடக்கக் கூடியது; இளமையாகக் காட்டுவது; இடையக் காட்டி தேவையற்ற கவர்ச்சி யை ஏற்படுத்த வேண்டியதில்லை எனப் பல காரணங்களே தென் நாட்டு சேலை பின்னடைய, வட நாட்டு சுரிதார் உடை நவீனமாக்கி யது.[

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கி ப் பீடியாவில் இருந்து. . . .

One Comment

Leave a Reply

This is default text for notification bar
This is default text for notification bar
%d bloggers like this: