Wednesday, November 25அரியவை அறிந்திட, தெரிந்தவை தெளிந்திட

சூரியன் – நாம் அறிந்ததும் அறியாத‍தும்

சூரியன் வாயுப் பொருள்களால் ஆன ஒரு நெருப்புக் கோளமாகும். சூரியனின் விட்டம் 14,00,000 கிலோ மீற்ற ர்களாகும். அதாவது புவியின் விட்டத்தைப் போல் 109 மடங்குகளாகும். சூரியனின் ஈர்ப்பு சக்தி, புவியின் ஈர்ப்பு சக்தியைப் போல் 28 மடங்கு அதிகமாகும். சூரியன் அது இரு க்கும் அண்டத்தின் மையத்திலிருந்து சுமார் 32,000 ஒளி ஆண்டுகள் தொலைவில் உள் ளது.

(ஒரு ஒளி ஆண்டு – 5,88,00,00,000 மைல்கள்) இந்த அண்டத்தின் மையத்தைப் பற்றிக்கொண்டு வினாடிக்கு 250 கிலோ மீற்றர்கள் வேகத்தில் ஒரு முறை சுற்றி வரச் சூரியனுக்கு சுமார் 225 மில்லியன் ஆண்டுகள் ஆகின்றன. இத்துடன் சூரியன் தனது அச்சைப் பற்றிக் கொண்டு ஒரு முறை சுழலத் துருவத்தில் (at the Poles)   24 முதல் 25 நாட்களும் மையத்தில் 34 முதல் 37 நாட்களும் ஆகின்றன.

சூரியன் புவியிலிருந்து ஏறக்குறைய 150 மில்லியன் கிலோ மீற்றர் தொலைவில் உள்ளது. அளவில் சூரியன் புவியைப் போல் 13,00,000 மடங்கு பெரியது. சூரியன் வாயுவினாலான நெருப்புக் கோளமாக இருந்தா லும், இது நான்கு அடுக்குகளாக உள்ளது. சூரியனின் ஒளிமயமான மைய வட்டுப்பகுதி ஒளிக் கோச ம் (Photo sphere)  எனப் படும். இதில் வெப்பநிலை 14 மில்லியன் பாகை சென்டிகிரேட் அளவு இருக் கும்.

இது தொடர் நிற மாலையைக் (Continuous spectrum)  கொண்டது. இந்த ஒளிக் கோசத்தைச் சுற்றி அமைந்துள்ள பகுதி சூரியனின் atmosphere)  வளி மண்டலமாகும். இதன் மூடியுள்ள பகுதி வெவ் வளி வட்டம்  (Chromosphere)  எனப் படும். இதன் வெப்ப நிலை ஏறக் குறைய 6000 பாகை சென்டிகிரேட் அளவு காணப்படுகிறது.

இப்பகுதியில் பல்வேறு தனிமங்கள் வாயு நிலையில் காணப்படுகி ன்றன. இவ்வெவ்வளி வட்டத்தைச் சூழ்ந்துள்ள பகுதி ஒளிவளையம் (carona) ஆகும். இவ் ஒளி வளையத்தில் உள்ள வாயுக் களின் வெப்ப நிலை வியக்கத்தக்க அள வில் சுமார் 2 மில்லியன் கெல்வின் அளவு க்குக் காணப்படும். இதற்குக் காரணம். ஒளிக்கோசம் மற்றும் வெவ் வளிவட்டம்.

சூரியனில் அணுவினை

சூரியனில் நடைபெறும் அணுவினையை மூன்று படிகளாகக் கருதலாம்.
படி 1. 1H 1Hfi 2H+e’+  நியூட்ரினோ
படி 2. 2H 1Hfi 3He+  ஃபோட்டான்
படி 3. 3H3+ 3Hefi 4He+ 1H+ 1H+ பொசிட்ரான்

முதல் நிகழ்வில் இரண்டு புரோத்தன்கள் (Proton) ஒன்றோடு ஒன்று மோதி ஒன்றுபடுவதால் ஒருவித ஐதரசன் (சி) அணு உருவாக்கப்படுகிறது. இத்துடன் ஒரு மிகச் சிறிய பொசிட்ரான் (Positron) துக ளும், நியூட்ரினோ (Neutrino) என்ற ஒரு நிறையற்ற துகளும் வெளியேறு கின்றன. இரண்டாவது நிகழ்வில் இந்த ஐதரசன் மற்றொரு புரோத்தனுடன் மோதி ஒன்றிணைவதால் ஹீலியம் -3 (3He) என்ற அணு உருவாகின்றது.

இத்துடன் ஃபோட்டான் (Photon)  ஆனது கதிர்வீச்சாக உமிழப்படுகின் றது. மூன்றாவது நிகழ்வில் இரண்டு ஹீலியம் 3 அணுக்கள் மோதி ஒன்றிணைந்து ஹீலியம் – 4 என்ற (4He) அணு உருவாகின்றது. இத் துடன் இரண்டு புரோத்தன் மற்றும் ஒரு ஃபோட்டான் ஆகிய ன வெளி ப்படுகின்றன.

இந்நிகழ்வுகளின்போது ஆற்ற லானது ஃபோட்டான்களாக வெ ளியே றுவதோடு, மட்டுமின்றி எடை குறைந்த தனிமமான ஐதரசனிலிரு து எடை மிகுந்த ஹீலியம் தனிமம் உருவாக்கப்படு கிறது. அத்துடன் ஆரம்பத்தில் இருந்த ஐதரசன்களின் மொத்த நிறை யைக் காட்டிலும் நிகழ்வின் இறுதியில் பெறப்பட்ட தனிமங்களின் மொத்த நிறை குறைவாகும்.

அணுச்சேர்க்கையின் (Fusion)  போது ஒரு சிறு பகுதி நிறை (சீ) ஆற்றலாக (ரி) மாற்றப்படுகிறது. சூரிய அணுச் சேர்க்கையின் போது ஒவ்வொரு ஒரு கிலோ கிராம் எடையுடைய ஐதரசன் வினையின் போதும் 0.007 கிலோ கிராம் அளவு ஆற்றலாக மாற்றப்படு கிறது.

இவ்வாற்றல் சூரியனுள் 4 கீ 1026 ஜூல் / வினாடி அளவு உண்டாகின் றது. தன் சமநிலையை பராமரி க்க இதே அளவு ஆற்றலைச் சூரியன் ஒவ்வொரு வினாடியு ம் கதிர்வீச்சாக வெளியிடுகின் றது. இதன் அளவு 400 டிரில் லின் டிரில்லியன் வாட்டுகள் ஆகும். (ஒரு டிரில்லி யன் – 1012 ஆகும்). ஒவ்வொரு வினா டியின் போதும் சூரியனானது 4 மில்லியன் தொன்கள் ஐதரசனை ஆற்றலாக மாற்றி அண்ட வெளி யில் கதிர் வீச்சாக உமிழ்கிறது.

இவ்வாறு சூரியன் தனது ஆற்றலை இழந்து கொண்டே வருவதால், அதன் எடை குறைந்து வருகிறது. இதுவரை சூரியனின் வயது 500 கோடி ஆண்டுகள் எனக் கணக்கிட் டுள்ளனர். சூரியன் மேலும் சுமார் 700 கோடி ஆண்டுகள் வாழ்வதற் கான ஆற்றலைப் பெற்றுள்ளதாக வும் அறிவியலார் கணக்கிட்டுள்ள னர்.

சூரியனது ஆற்றல் வெளியாகி எடை குறைந்து கொண்டே வருவதா ல் சூரியனின் உட்பகுதியில் உட்குழிவு ஏற்பட்டு மேற்பரப்பில் சுருக் கம் ஏற்படுகிறது. அதனால் உள்பகுதி யை நோக்கி மேற்பரப்பு நெருக்கப் படுகிறது. இதனால் சூரியனில் வெப்பம் அதிகரிக்கிறது. இவ்வா றாக இன்னும் 100 கோடி ஆண்டுகளுல் சூரியனின் வெப்பம் 50,000 பாகை ஃபரன்ஹைட் அளவை எட்டும்.

அப்போது சூரியனிலிருந்து வெளிர் நீல நிறமுள்ள கதிர்கள் வெளி யாகும். அடு த்து 300 கோடி ஆண்டுகளில் சூரியன் அதன் நடுத்தர ரிகி (> எட்டிப் பிடிக்கும். இந்நிலையில் சூரியனில் ஐதரசன் மற்றும் ஹீலி யம் அணுக்கள் முழுக்கத் தீர்ந்த நிலையில் அது விரிவடையத் தொ டங்கும். இவ்வாறு விரிவடையும் போது சூரியனுள் புதன், வெள்ளி, புவி ஆகிய கோள் மீன்கள் அடங்கிவிடும்.

ந்நிலையில் சூரியன் சிவப்பு இராட் சசனாகிக்  (Red Giant) காணப் படும். உட்புற நெருக்கம் காரணமாகச் சூரிய னில் அழுத்தம் அதிகரிக்கும். இந் நிலையில் சிவப்பு நிறம் வெள்ளை யாகிக் காணப்படும். மேலும் 50 கோடி வருடங்களில் சூரியனிலுள்ள எரிபொ ருள் முழுக்கத் தீர்ந்துபோன நிலையில், வெள்ளைக் குள்ள விண் மீனாகச் சூரி யன் மாறிவிடும்.

அடுத்து 30 இலட்சம் வருடங்களில் ஆற்றல் முழுவதையும் இழந்த சூரியன் கருப்பாக மாறி விடும். இந்நிலையில் சிவப்பு இராட்சசனாக இருந்தபோது விழுங்காமல் விட்ட சில துணைக்கோள் மீன்களுட ன் கறுப்புக்குள்ளனாகக் (Black Dwart)  காணப்படும்.

சூரியன் கரும்புள்ளி (Sun Spot)

சூரியனின் மேற்பரப்பில் சில இடங் களில் சிலவேளைகளில் பல கரும் புள்ளிகளைக் காணலாம். இக் கரும்புள்ளிகள் காந்த விசையின் பாதிப்பினால் ஏற்பட்டவையாகும். இப்புள்ளிகள் சூரியனின் மேற்ப ரப்பிலுள்ள ஏனைய பகுதிகளாகக் காட்டினும் வெப்பம் குறைந்த வையாகக் காணப்படுகின்றன.

சூரியப் புள்ளிப் பகுதியைச் சுற்றியுள்ள வாயுக்கள் வெளியிடும் 5700 பாகை கெல்வின் வெப்பத்தைக் காட்டிலும் சூரியப் புள்ளிப் பகுதியி லுள்ள வாயுக்கள் வெளியிடும் வெப்பம் குறைவாக 4000 முதல் 4500 பாகை கெல்வின் அளவில் இருப்பதுதான் அது கருமையாகக் காணப் படுவதற்குக் காரணமாகும். கரும்புள்ளி க்கு அருகிலுள்ள சூரிய வாயு காந்தப் புலத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. சூரிய னிலுள்ள அயனிகள் காந்தப் புலத்தில் தன்னிச்சையாகச் செல்லா மல் காந் தப் புல திசையிலேயே ஒருங்கிணைந்து காணப்படும்.

இக்காரணத்தால் சூரியக் கரும் புள்ளியி லுள்ள அயனியாக்கமடை ந்த வாயு வும், ஏனைய சூரிய வளி மண்டலத்திலுள்ள வாயுவும் வேறு பட்ட வடிவங்களில் காண ப்படுகின்றன. அயனியாக்கமடைந்த வாயு பல ஆயிரம் கி. மீ.க்கு அனற் பிழம்பு போன்று சுவாலைகளாகக் (Prominence s) கிளம்பும். கரும்புள்ளிகள் தோன்றும் கால அளவு சில மணி நேரங்களிலிருந்து பல வாரங்கள் வரையானதாகவும் காணப் படுகிறது. நீண்ட கால அளவைப் பெற்றிரு ப்பின் புவியின் அயனி மண்டலத்தில் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. இதனால் வானொ லித் தகவல் தொடர்பில் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது.

புவியை நோக்கி வரும் மின்னூட்டப்பட்ட துகள்களை மின்காந்தப் புலம் விலக்கித் தள்ளும். இதனால் அத்துகள்கள் புவியின் இரு துரு வங்களை நோக்கி ஈர்க்கப்படும். இவ்வாறு துருவங்களை நோக்கி மின் துகள்கள் ஈர்க்கப்படுவதால் வடக்கு மற்றும் தெற்கு துருவம் நோக்கி பேரொளி (அ) அறோறா பொறியாலிஸ் (Aurara Borealis) எனப்படும் விந்தைக் காட்சிகள் அதிகமாகக் காணப்படும்.

சூரியனில் ஏற்படும் இந்த மாற்றம் 22 ஆண்டு காலச் சுழற்சியை உடையது. இதுவும் இந்த 11 ஆண்டுகாலத் துணைச் சுழற்சியைக் கொண்டதாகக்காணப்படுகிறது. இந்த 11 ஆண்டுத் துணைச்சுழற்சி யில் மிகவும் குறைவாகக் காணப்படும் காலத்திலிருந்து ஏறக்குறை ய 41/2 ஆண்டுகளுக்குப்பின் இக்கரும்புள்ளிகள் மிகவும் அதிகமாக வும், பின்னர் 6 1/2 வருடங்களில் மீண்டும் குறைவாகவும் காண ப்படும். மேலும் ஒவ்வொரு 11 ஆண்டுகாலத் துணைச் சுழற்சியின் போதும் சூரியனின் காந்தப் புலத்தின் திசை முழுவதுமாக எதிராக மாறுபடுகிறது.

சூரியனிலிருந்து வெளிப்படும் தீ நாக்குகளிலிருந்து துகள்கள் விண் வெளியில் எறியப்படுகின்றன. இது சூரியப்புயல் எனப்படும். இப்புயல் புவியையும் கடந்து வெளிக்கோள் மீன்கள் வரையும் பரவுகின்றது.

புவிக்கு அருகில் இப்புயல் வினாடிக்கு 600 கிலோ மீற்றர் வேகத்தில் கடக்கிறது. இந்த வாயுத் துகள்கள் மிகவும் நுண்மையாக இருப்ப தால் புவி எந்த வித வெப்பப் பாதிப்பையும் பெறுவதில்லை. விண் வெளிக் கலங்களைக் கொண்டு திரட்டப்பட்ட தகவல்களிலிருந்து இப்புயல் சனிக் கோள் மீனின் சுற்றுப் பாதை வரை காணப்படுவதாக தெரிகிறது.

2000 ஆம் ஆண்டு ஜுலை 14 வெள்ளிக்கிழமை கிரீன்விச் நேரம் 10. 24 மணிக்கு சூரியனின் பரப்பிலிருந்து மாபெரும் தீப் பிழம்பு வெடித் து வெளிச்சிதறியது. இதனால் பல நூறு கோடிக்கணக்கான பிளாஸ் மாக்களும் மின்னூட்டப்பட்ட துகள்களும் (Charged Particles)  அண்ட வெளியில் வீசியெறியப்பட்டன. அவற்றில் சில மணிக்கு 48 இலட்சம் கிலோ மீற்றர் வேகத்தில் புவியை நோக்கி வரத் தொடங் கின. இவை புவியின் மின்காந்தப் புலத்தை அடுத்தநாள் தாக்கியது. இதனால் மின்காந்தப் புயல் ஏற்பட்டது.

பொதுவாக மின்னூட்டப்பட்ட துகள்கள் வந்து தாக்காத வண்ணம் புவியின் மின் காந்தப் புலம் பாதுகாப்பு அளித்து வருகிறது. எனினும் சூரியனில் ஏற்படும் இது போன்ற ஆற்றல் மிக்க வெடிப்பால் வா னொலி சமிக்ஞை, தகவல் தொடர்பு பரிமாற்றங்கள், செயற்கைக் கோள் தொடர்பு மின்விநியோகம் ஆகியவை பாதிக்கப்படுகின்றன.

இது விதை2விருட்சம் இணையத்தின் பதிவு அல்ல‍!

Leave a Reply