Wednesday, January 27அரியவை அறிந்திட, தெரிந்தவை தெளிந்திட

காஞ்சி மகா ஸ்வாமிகள் சொல்லிய‌ “விதி” பற்றிய‌ ஓர் உண்மை நிகழ்வு

‘எண்ணூறு வருஷங்களுக்கு முன் பாஸ்கராசார்யார் என்று பெரிய கணித ஸித்தாந்தி ஒருவர் இருந்தார். நமக்கு என்னதான் கெட்டிக் காரத்தனம் இருந்தாலும், பகவத் ஸங்கல்பத்தை மாற்றமுடி யாது என்பதற்குத் திருஷ்டாந்தமாக அவர் வாழ்க்கையில் ஒன்று நடந் தது.
 
அவருடைய பெண் லீலாவதிக்கு மாங்கல்ய தோஷம் இருப்பதை ஜ்யோதிஷப் புலியான பாஸ்கராசார் யார் அறிந்திருந்தார். ஆனாலும், தமது கெட்டிக்காரத் தனத்தி னால் ஸகல க்ரஹங்களும் தீர்க்க ஸெளமங்கல்யத்தைத் தரும்படியான ஒரு லக்னத்தைக் கண்டுபிடித்து, அதிலே புத்திரிக்கு விவாஹம் செய்து விட்டால், அவளை தீர்க்க ஸுமங்கலியாக இருக்கச் செய்து விடலா ம் என்று நினைத்தார். அந்த மாதிரியான ஒரு லக்னத்தில் லீலாவதிக்குக் கல்யாண முஹூர்த்தம் வைத்தும் விட்டார்.
 
அந்தக் காலத்தில் இப்போதுபோல் கடி காரம் கிடையாது. ஆனாலும், வாஸ்தவ த்தில் அக்காலத்தில் இருந்ததுதான் அசல் கடிகா. கடம், கடிகா, கடிகை என்பதெல் லாம் பானை மாதிரியான தீர்த்த பாத்தி ரத்தைக் குறிக்கும். இப்படிப்பட்ட ஜல பாத் திரமே பூர்வகாலத்திய கடிகா அல்லது கடிகாரம். அதிலே மேல் பாகம், கீழ்பாகம் என்று பிரிந்திருக்கும். மேல் பாகத்தில் விட்ட ஜலம் ஒரு துவாரம் வழியாகக் கீழ் பாகத்தில் துளித்துளியாக விழும். மருந்து பாட்டிலில் டோஸ்மார்க் பண்ணியிரு க்கிற மாதிரி, கீழ் பாகத்தில் அளவுக் கோடுகள் போட்டிருக்கும். துளித் துளியாய் விழும் ஜலம், இன்ன கோடு வரை வந்தால் இத்தனை நாழிகை என்று கணக்குப் பண்ணிவிடுவார் கள்.
 
அதிலுள்ள டோஸ்மார்க் ஒரு நாளில் அறுபதில் ஒரு பங்காகும். ‘நாழிகை’ என்று தமிழில் சொல்லப்படும் இந்தக் கால அளவுக்கு ஸம்ஸ்கிருதத்தில் ‘நாடிகா’ என்பதோடு ‘கடிகா’ என்றே இன்னொரு பெயர் உண் டு. அது 24 நிமிஷம் கொண்டது. Water -clock, water-glass என்று இங்கிலீஷிலும் சொல் வார்கள். ஜலம், சீதோஷ்ணத்தை ப் பொறுத்து evaporate (ஆவி) ஆவதால், இதில் ஏதாவது கணக்குப் தப்பு வரும் என்று, பின்னர் மணல் கடிகாரம் பண்ணி னார்கள்.
 
அந்நாள் வழக்கப்படி, லீலாவதி விளையாட்டுப் பெண்ணாக இரு ந்த சின்ன வயசிலேயே கல்யாணம் நிச்சயித்திருந்தது. அந்தக் குழந்தை, மேலே சொன்ன மாதிரியான ஜல கடிகாரத் திடம் வந்து, குனிந்து பார்த்து, ஏதோ சேஷ்டை பண்ணிற்று. அப்போது அதன் மூக்குத்தியில் இருந்து ஒரு சின்ன முத்து, கடிகாரத்துக்குள் விழு ந்து, மேல் பாகத்துக்கும் கீழ் பாகத்துக்கும் நடுவேயுள்ள துவாரத் தில் மாட்டிக்கொண்டுவிட்டது.
 
இதனால், விழுகிற துளி சின்னதாகிவிடும் அல்லவா? இப்படி, இருக்க வேண்டியதைவிடச் சின்னதான துளிகளா க விழுந்து முஹூர்த்த லக்னக் கோட்டுக்கு ஜலம் வந்தபோது, வாஸ்தவத்தில் அந்தச் சுப நேரம் தப்பி, அடுத்த லக்னம் வந்து விட்டது. அது கெட்ட லக்னம். அந்த லக்னத்தில் விவாஹமா னதால் லீலா வதி ஜாதகப்படியே ரொம்பவும் பிஞ்சு வயஸில் பதியை இழந்து விட்டாள்.
 
முத்து விழுந்ததை அந்தக் குழந்தை உள்பட ஒரு த்தரும் முதலில் கவனிக் காததால், இத்தனைப் பெரிய விபரீதம் நடந்துவிட்டது. அப்புறம் விஷயம் தெரி ய வந்தபோது விதியை யாரும் மாற்ற முடியாது என்று தெரிந்து கொண்டார்கள்.
 
கணித சாஸ்திர விஷயமாகப் பிற்கால த்தில் பாஸ்கராசார்யார் ஒரு கிரந்தம் செய்ய வேண்டுமென்று நினைத்தார். சின்ன வயசி லேயே விதவையாகித் தம்மிடம் வந்துவிட்ட லீலா வதியை கணி தத்தில் பண்டிதை ஆக்கி, அவள் பெயரி லேயே தம் புஸ்தகத்தை எழுதினா ர்.  சாதாரணமாக ஒரு பரம்பரையில் பாட்டி, முப்பாட்டி களின் பேரைக் குழந்தைக்கு வைத்து, அவர் களுடைய நினைவை நீடிக்கச்செய்கிறார்கள் அல்லவா? பாஸ்க ராசார்யார் என்ன பண் ணினார் என்றால், குழந்தையே பெறாத தம்முடைய குழந்தை யை, கணித மாணாக்க பரம்பரை முழுவத ற்கும் ஓர் ஆதிப்பாட்டி யாகச் சிரஞ்சீவித் துவம் பெறும் படியாகத் தம்முடைய புஸ்தகத்து க்கே ‘லீலாவதி கணிதம் ’ என்று அவள் பேரை வைத்து விட்டார்.
 
அதில் வியக்த கணிதம், பீஜ கணிதம் முதலிய பலவகைக் கணி தங்கள் இருக்கின்றன. ‘லீலா வதி கணக்கு’கள் கதை மாதி ரியும், விடுகதை மாதிரியும், கவிதை மாதிரியும் சுவாரஸ் யமாக இருக்கும். கிரஹ ஸ்திதிகள், கிரஹங்களின் கதிகள் முதலியவற்றை நிர் ணயிப்பதற்கு உபயோகமாக ‘ஸித்தாந்த சிரோமணி’ என்ற ஒரு கிரந்தத்தையும் பாஸ்கராசார்யார் எழுதியிருக்கிறார்.’
இது விதை2விருட்சம் இணையத்தின் பதிவு அல்ல‍!

Leave a Reply