Tuesday, January 19அரியவை அறிந்திட, தெரிந்தவை தெளிந்திட

ஒரு வழக்கறிஞருக்குப் பெரும் சவாலாக அமைவது விவாகரத்து வழக்குகளே!

‘மனிதர்களின் வாழ்க்கையில் நிகழும் இரண்டாவது துயரச் சம்பவம் விவாகரத்து…. முதல் சம்பவம்? திருமணம்!’

விவாகரத்தைப் பற்றி இப்படி வேடி க்கையாகச் சொன்னாலும், அதன் பின்னணியில் உள்ள வலியும் வேத னையும் சம்பந்தப்பட்ட இருவரால் மட்டுமே  உணர முடியும். ‘ஆண்கள் திருமணத்துக்கு முன் நடப்பதுபோல, திருமணத்துக்குப் பின் நடந்தால் பெரும்பாலான  விவாகரத்துகள் நடைபெறாது. ஒரு பெண் திருமணத் துக்குப்பின் நடந்துகொள்வதுபோல, முன்னர் நடந்து கொண்டால் பெரு ம்பாலான திருமணங்களே நடைபெறாது’ என எங்கோ  படித்தது நினை வுக்கு வருகிறது. 

‘விவாகரத்துக்குக் காரணம் ஆணா, பெண்ணா’ என்கிற கேள்விக்கு இட மின்றி, இருவரின் பங்கும் சமமாக இருப்பதுதான் நிஜம். ஒரு வழக்க றிஞருக்குப்  பெரும் சவாலாக அமைவது விவாகரத்து வழக்கு களே.  ஏனென்றால் சட்ட நுணுக்க ங்களைத் தாண்டி மனிதர்களின் மனப்போரா ட்டங்களை  எதிர்கொ ள்வதும், அவற்றைப் பக்குவமாகக் கையாண்டு, நல்ல ஆலோசகராக செயல்படுவதும் அவசியம். என்னைப் பொருத்த வரை, விவாகரத்து  வழக்கில் வெற்றி என்பது ஒரு மாயையே.  

இரு தரப்பினருமே இழப்பை சந்திக்கிறா ர்கள். அதனால் விவாகரத்து என்ற முடி வு அவசியம் தேவை என்று வரும்வரை அதனைப் பற்றி   சிந்திக்காமல் இருப்பது சிறப்பு. இந்தியா ஒரு மதச்சார்பற்ற நாடு. பல் வேறு மதங்களைச் சார்ந்தவர்கள் ஒருங்கிணைந்து  வாழக்கூடிய ஒரு ஜன நாயக  நாடு. எனவே, ஒரு தனி மனிதனு க்குத் தேவையான திருமண மற்றும் விவாகரத்துச் சட்டங்கள், சொத்து ரிமைச் சட்டங்கள் போன்ற சிவில் சட்டங்கள்  அவரவர் சார்ந்த மதத்தின் அடிப்படையிலேயே நடைமு றையில் உள்ளன.

விவாகரத்தைப் பொறுத்த வரை, இந்து க்கள், பௌத்தர்கள், ஜைனர்கள், சீக்கிய ர்கள் அனைவருக்கும் ‘இந்து திருமணச் சட்டம் 1955’  பொருந்தும்.   கிறிஸ்தவர் களுக்கு 1869ல் இயற்றப்பட்ட விவாகர த்துச் சட்டம் பொருந்தும். பார்சி மதத்தி னருக்கு 1936ம் ஆண்டு இயற் றப்பட்ட பார்சி திருமணம்  மற்றும் விவாகரத் துச் சட்டம் பொருந்தும். இஸ்லாமிய ர்களுக்கு அவர்கள் ஷரியத் மற்றும் 1939ம் ஆண்டு  இயற்றப்பட்ட இஸ் லாமிய திருமணங்கள்  ரத்துச் சட்டமும் பொருந்தும். 

வெவ்வேறு மதத்தைச் சார்ந்த இருவர் திருமணம் செய்து கொள்ளும் பட்சத்தில் அவர்களுக்காக 1954ம் ஆண்டு இயற்ற ப்பட்டுள்ள  சிறப்பு திருமணச்  சட்டம் பொ ருந்தும். இவ்வளவு சட்டங்கள் இருப்பினு ம் எந்த அடிப்படையில் எந்தக் காரணத்துக் காக விவாகரத்து  கோர இயலும் என்று பார்க்கும்போது  பெரும்பாலான காரணங் கள் அனைத்துச் சட்ட ங்களுக்கும் பொது வாகவே உள்ளன.

விவாகரத்து கோர அனைத்துச் சட்டங்கள் கூறும் அடிப்படைக் காரணங்கள்

1. திருமண உறவைத் தாண்டிய தவறான உறவு முறை.
2. உடலாலும் மனதாலும் ஏற்படுத்துகிற கொடுமை.
3. தகுந்த காரணம் இன்றி பிரிந்து செல்லுதல். மேலும் குறிப்பிட்ட கால ம் வரை இணையாமல் இருத்தல்.
4. திருமணம் செய்து கொள்ளும் போது பின்பற்றும் மதத்தை மாற்றி வேறு மதம் ஏற்றுக் கொள்ளுதல்.
5. மனநலப் பாதிப்பு, மனநலம் சம்பந்தப் பட்ட நோய்.
6. தொழுநோய்.
7. பாலியல் நோய்.
8. உலக வாழ்வை துறந்து துறவறம் மேற் கொள்ளுதல்.
9. உயிருடன் இருப்பதாக 7ஆண்டுகள்வரை கேள்வியுறாமல் இருப்பது.
10. தற்காலிக நீதிமன்ற பிரிவினை அல் லது சேர்ந்து வாழ்தலுக்கான மனுவின் மீதான தீர்ப்புக்குப்பின் ஒரு ஆண்டுக்கு மேல் ஒன்றுசேராமல்  இருத்தல்.
11. கிரிமினல் குற்றத்துக்காக 7ஆண்டு வ ரை கடுங்காவல் தண்டனை பெறுதல்.
12.திருமண உறவில் அதாவது, உடல் உறவில் ஈடுபடாமல் இருப்பது.

மேற்கூறிய இந்த அடிப்படைக் காரணங்களுக்காக இரு சாராரும் (ஆண் களும் சரி, பெண்களும் சரி) விவாகரத்து வழக்கு தாக்கல் செய்யலாம்.
 
விவாகரத்துச் சட்டங்களின் சில பிரிவுகள் கூறும் அடிப்படைக் கார ணங்களில் பெண்கள் மட்டுமே விவாகரத்து கோர இயலும்.

1. கணவன் கற்பழிப்பு, இயற்கைக்கு மீறிய தவறான உடல் உறவு வைத் துக்கொள்ளுதல் (ஆண் ஆணுட னோ, மிருகத்துடனோ உடலுறவு  வைத் துக்கொள்ளுதல்).

2. ஒருதிருமணம், சட்டப்படி நிலுவையில் இருக்கும்போதே மறுமணம் செய்து கொள்ளுதல்.

3. ஜீவனாம்சம் பெற்றுக்கொண்டு இருந்தும் கணவன் திருமண உற வில் ஈடுபடாமல் அதற்கான கட மை ஆற்றாமல் இருக்கும் போது (இது பற்றி  ‘மெயினன்டனன்ஸ்’ சட்டம் பற்றி பேசும்போது விரி வாகப் பார்ப்போம்).

4.ஒரு பெண் 15 வயதுக்குள் திருமணம் செய்து வைக்கப்பட்டால் அவள் 18 வயதுக்கு முன் அதனை ரத்து செய்யக்  கோருதல்.

திருமண உறவை தாண்டிய தவறான உறவுமுறை

திருமணமான ஆணோ, பெண்ணோ சட்டப் படி அவர்கள் திருமணம் நிலுவையில் இரு க்கும்போது,  ஒரு ஆண் ஒரு பெண்ணுட னோ, ஒரு பெண் ஒரு ஆணுடனோ உடலுற வுகொள்ளுவது விவாகரத்து கோர ஒரு அடி ப்படை காரணமாக அமைகிறது.   பெரும்பா லும் இந்த தவறுக்காக சட்டம் ஏற்றுக் கொள் ளக்கூடிய சாட்சியங்களை சேகரிப்பது மிக வும் சிரமமான ஒரு செயல்.  ஒரு நபருக்கு  தன்னுடைய துணை, தகாத உறவில் ஈடுபட்டிருப்பதாக சந்தேகம் ஏற் படும்போது உடனே உணர்ச்சி வசப்பட்டு கோபப்படுவ தைக் காட்டிலும், ‘அந்த  செய்தி உண்மைதானா’ என்பதைக் கண்டறிந் து ஒரு வேளை மன்னிக்கும் மனப்பக்குவம் இருப்பி ன் அந்தத் துணையுடன் வெளிப்படையாக பேசி  நிலவரத்தை சரி செய்யலாம். 

அல்லது இந்தத்  தவறான உறவுமுறையினால் அவ ருக்கு மன அதிர்ச்சியும் மன அழுத்தமும் ஏற்படும் என்றால் விவாகரத்து கோர முடிவு செய்யும் பட்ச த்தில் அதற்கான ஆதாரங்களை (தொலைபேசி உரை யாடலின் பதிவு, அந்த நபருடன் சேர்ந்து இருக்கும் புகைப்படங்கள், மின் னஞ்சல்,  எஸ்.எம்.எஸ். மூலம் ஏற்பட்ட பரிவர்த்தனைகள்) போன்றவ ற்றை சேகரித்து, அவற்றின் உதவியுடன் விவாகரத்து வழக்கு தாக்கல் செய்யலாம். ஒரு  கணவர் தன் மனைவியுடன் தகாத உறவு வைத்துக் கொள்ளும் அந்த நபரையு ம் மனுவில் இரண்டாவது எதிராளியாக சேர் க்கலாம்.  மேலும் அவர்மீது  இந்திய தண்டனை சட்டத்தின்கீழும் காவல் நிலை யத்தில் புகார் கொடுத்து சட்டப்படி தகுந்த நடவடிக்கை எடுக்கலா ம். ஆனால், அது போல ஒரு மனைவி, தன் கணவருடன் உட லுறவு வைத்துக் கொண்டிருக்கும் பெண் மீது, இந்திய தண்டனை சட்டத்தின்கீழ் வழ க்கு தாக்கல் செய்ய இயலாது.   மேலும், இந் த தகாத உறவு முறை யினால் மன உளைச் சல் ஏற்படுமெனில் அந்த நபர் மனதளவில் ஏற் பட்ட கொடுமையின் கீழும் விவாகரத்து தாக்கல்  செய்யலாம்.

மேலும் குழந்தைகள் இருப்பின், இந்த தகாத உறவு முறையில் ஈடுபடு ம் நபரின் பராமரிப்பிலிருக்குமாயின், இந்தக் காரணத்தை அடிப்படை யாகக்  கொண்டு குழந்தைப் பராமரிப்பை அவ ரிடமிருந்து பெற்றுக் கொள்ள எதிராளி க்கு போதிய காரணமாக அமையும். இவ் வாறு தவறான உறவு முறையில்  ஈடு படும் மனைவிக்கோ, கணவனுக்கோ எதி ராளியி டமிருந்து ஜீவனாம்சம் பெறும் உரிமையும் ரத்தாகும். இந்து திருமணச் சட்டம்,கிறிஸ்தவர்களுக்கான  விவாக ரத்துச் சட்டம், பார்சி திருமணம் மற்றும் விவாகரத்துச் சட்டம், சிறப்புத் திருமணச் சட்டம் ஆகிய சட்ட ங்களின் கீழ் திருமண உறவை தாண்டிய  தவறான உறவு முறையில் ஈடுபடுபவ ர்கள் மீது, பாதிக்கப்பட்ட வர்கள் விவாகரத்து வழக்கு தாக்கல் செய்ய அடிப்படை காரணமாக கூறப்பட்டுள்ள து.

அனிதா வெர்சஸ் அனில்குமார் ரத்தோர்  

இந்து திருமணச் சட்டத்தின் கீழ் 1976 சட்டத் திருத்தத்துக்கு முன் ஒரு விவா கரத்து தாக்கல் செய்ய தவறான உறவுமுறையில்  தொடர்ந்து  வாழ்ந்தி ருத்தல் அவசியம். அச்சட்டத் திருத்தத்துக்குப் பின் திருமண உறவைத் தாண்டிய தன்னிச்சையான உடலுறவு ஒரு  முறை மேற்கொண்டாலும்  பாதிக்க ப்பட்டவர் விவாகரத்து வழக்கு தாக்கல் செய்யலாம் என்று இத்தீர்ப்பில் கூறப் பட்டுள்ளது. தன் மனைவி திருமண உற வை தாண்டிய தகாத  உறவு முறையில் ஈடுபட்டதற்கான அடிப்படை காரணத்துக் காக விவாகரத்து மனு தாக்கல் செய்கி றார் கணவர். மேலும் அவர் மனைவி தனக்காகவும்  தனது கணவரின் மூலம்  பிறந்த குழந்தைக்கா கவும் ஜீவனாம்சம் கோரி மனு செய்கிறார்.  அம்மனுவில் கொடுக்கப்ப ட்ட சாட்சியங்களின்  அடிப்படையில் திருமண உறவை தாண்டிய தவறான உறவு முறையி ல் ஈடுபட்டது நிரூபிக்கப் பட்டதால், குழந்தைக்கு மட்டுமே நீதிமன்றம் ஜீவனாம்சம்  வழங்கியது. மனைவி க்கு ஜீவனாம்சம் மறுக்கப்பட்டது. மேற்கூறிய இந்த நீதிமன்ற தீர்ப்பை யே, கணவன் தன் விவாகரத்து வழ க்கிலே  சான்றாக எடுத்து இயம்பிய தை கீழமை நீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொ ள்ள மறுத்தாலும், மேல்முறையீட்டில் உயர்நீதி மன்றம்  ஏற்றுக் கொ ண்டு, ‘திருமண  உறவை தாண்டிய தவறான உறவு முறையில் ஈடுபட்டது நிருபிக்க ப்பட்டால் ஜீவனாம்சம் மறுக்கப்பட்ட து  சரியே’ என்ற கூற்றை உறு திப்படுத்தியது. 

உடலாலும் மனதாலும் ஏற்படுத்துகிற கொடுமை  

விவாகரத்துக்காக இந்திய நீதிமன்ற த்தில் பதிவாகும் பெரும்பாலான வழக்குகள் (கிட்டத்தட்ட 70 சத விகிதம்) இந்தக் காரணத்தின்  கீழே தாக்கல்  செய்யப்படுகின்றன.  ஆனால், இந்த வன் கொடுமைக்கு எந்தச் சட்டத்தின் கீழும் விலாவா ரியாக விளக்கம் அளிக்கப்படவில் லை. கொடுமை என்பது  உடல்ரீதி யாக அடித்தல், உதைத்தல், சாட் டை போன்ற பொருளைக் கொண்டு அடிப்பது, கன்னத்தில்  அறைவது, குத்துவது, சூடு வைப்பது, துப்பாக்கி,  கத்தி போன்ற ஆயுதங்களை அல்லது கொடிய அமிலம் போன்றவற் றின் மூலம் உடலுக்குப் பங்கம் விளை விப்பது போன்றவை ஆகும்.  மனதளவி லான கொடுமையின் கீழ் சந்தேகப்படுத ல், நச்சரித்தல், கொடுமையான சொற்க ளால் அவதூறாக, தரக்கு றைவாக பேசு வது, தற்கொலை  செய்து கொள்வதாக மிரட்டுவது, மன நலம் பாதிக்கப்பட்டவர் போல் நடவடிக்கையில் ஈடு படுவது, சந்தேக ப்பட்டு பின் தொடர்வது, மற்றவருடன்  இணைத்துப் பேசுவது, வேவு பார்ப்பது, உடல் அழகைக் குறைகூறுவது போன்ற பல நடவடிக் கைகளை  கொண்டு வரலாம்.  சில நேரம் குழந்தைகளும்  இவ் வாறான கொடுமைகளுக்கு தப்பு வதில்லை. கணவனை யோ மனைவியையோ துன்பு றுத்த வேண்டுமெனில் குழந் தையின் மீது கொடுமையை  பிர யோகிப்பதும் நடைபெறும்.  அதுபோல திருமணத்துக்கு அடிப்படையாக உடல் உறவையும் நிராகரிப்பது அல்லது தவறா ன இயற்கைக்கு மாறான உடலுறவில் ஈடுபட கட்டாயப்படுத்துவது… இவை அனைத்தும் மன ரீதியான கொடுமைக்குள் அடங்கும்.

பெரும்பாலான இந்தியப் பெண்கள் இவ்வாறான உடலாலும் மனதாலு ம் ஏற்படுகிற கொடுமையால் பாதிக் கப்படுகிறார்கள். இவ்வாறு பாதிக் கப்படும்  பெண்களை பாதுகாக்கவே 2005ம் ஆண்டு ‘வன்கொடுமையிலி ருந்து பெண்களைப் பாதுகாக்கும் சட்டம்’ இயற்றப்பட்டது. இவ்வகையான கொடுமை  ஆண்களால் பெ ண்களுக்கு மட்டுமே இழைக்கப்படு வது என்றொ ரு தவறான அபிப்ராயம் இருக்கிறது. சில பெண்க ளும் தங்கள் கணவர்மீது அத்தகைய  கொடுமை யில் ஈடுபடுகிறார்கள். ஆனால், அது அபூர்வ நிகழ் வே. உலக  அளவில் பெண்களே பெரிதும் வன் கொடுமையால் பாதிக்கப்படுகிறார்கள். 

நன்றி குங்குமம்தோழி

Leave a Reply