Monday, December 6அரியவை அறிந்திட, தெரிந்தவை தெளிந்திட

வேதங்கள் சொல்லும் வாழ்வியல் ரகசியங்கள்!

கல்வி கற்க, மாணவனை ஆசிரியரிடம் அழைத்துச் செல்வது உபநயனம் என்று பார்த்தோம். கல்வி தந்து அறியாமையை அகற்றுப வர், குரு. ‘கு’ என்றால் அந் த காரம். இருட்டு. அறியா மை என்கிற இருட்டு. ‘ரு’ என்றால் அதை அகற்றுபவ ர். அறியாமை என்கிற இருளில் இருந்து வெளி ச்சத்துக்குக் கொண்டு வருபவர். ‘தமஸோமா ஜ்யோதிகமய’ என்கிற

வேதவாக்கை ஆராயவேண்டும். ‘குசப்த: து அந்தகார: ஸ்யா த், ருசப்த: தன்னிவர்த்தக:’ என்பது ரிஷி வாக்கு.

மனிதனைக் கவ்வியிருக்கு ம் அறியாமையை அறவே அழிக் கும் திறன் குருவிடம் இருக்கிறது. அறிஞன் ஆகி விட்டால் தன்னையும் உல கையும் புரிந்துகொள்வான். பிறர் உதவியி ன்றித் தனது முழுமையில் மகிழ்ச்சி கா ண்பான். பறவை இனங்களி லிருந்தும் விலங்குகளிலிரு ந்தும் மனிதனைப் பிரித்து, உயர்த்திக்காட்டுவது கல்வி .அதனால் விளைந்த அறிவு . எல்லோருக்கும் கல்வி வேண்டும். கல்வி கற்பவன் பூணூல் அணிந்துகொண்டு குருவிடம் செல்வான். ‘கல்வி கற்க வந்திருக்கும் மாணவன்’ என்பதை குரு தெரிந்துகொள்வார். அரசர்கள், வியாபாரிகள் போன்றவர்களுக்குப் பூணூல் இருக் கும்.

காலப்போக்கில் அது அலட்சியப்படுத்தப்பட்டாலு ம் கல்யாணத்துக்குமுன் பூணூல் போட்டுக் கொள் வதும் கல்யாணச் சடங்குகள் முடிந்ததும் அதைக் கழற்றிவிடுவதும் இன்றும் பலரால் கடைப்பிடிக்க ப்படுகிறது. தெய்வ வடிவங்களுக்கும் நாம் பூணூ ல் போட்டு மகிழ்கிறோம். ஜீவராசிகளைப் படைக்  கும் பிரம்மா பூணூலோடு காட்சியளிக்கிறார். ‘யக் ஞோ பவீதம் பரமம் பவித்ரம் ப்ரஜாபதே: யத்ஸஹ ஜம் புரஸ்தாத்’ என்கிற வரியைக் கவனிக்கவும். கல்வி கற்க நீண்ட ஆயுளும் ஆரோக்கியமும் தேவை. அதிக ஆயுள் இரு ப்பது பிரம்மாவுக்கு மட்டும்தான். பூணூல் அணிந்தால் ஆயுள் , ஆ ரோக்கியம் இரண்டும் நிலைக்கும் என்பது வேதவாக்கு. ‘ஆயுஷ்யம் அக்ரயம்’ & என்பதைக் கவனிக்கவு ம். பிரம்மனைப் போல் ஆயுளும் ஆரோக்கியமும் பெற்றிட, கல்வி கற்கும் மாணவ னுக்குப் பூணூலை சிபாரிசு செய்தார்கள் முனிவர்கள்.

குருவிடமிருந்து காதால் கேட்டுக் கல்வி கற்கவேண்டும். குரு சொல் லும் வார்த்தைகளின் உட்கருத்து, அதன் தரம், உயர்வு, பெருமை இவை அனைத்தையும் அவர் சொல்லும் பாணியிலிருந்து தெரிந்துகொள்ளவேண்டும்.

அப்போதுதான் தத்துவ விள க்கத்தின் தெளிவு புலப்படும். புத்தகம் பார்த்துக்கல்வி கற்ப தில் இவை அனைத்தையும் இழக்க வாய்ப்புண்டு. தபால் கல்வியைவிட கல்லூரிக் கல்வி சிறந்தது என்பது எல் லோருக்கும் தெரியும். படித்த தைச்சேமிக்க வேண்டிய இட ம் _ மஸ்திஷ்கம் (மூளை). அதில் பதிவு செய் துவிட்டால் என்றும் அழியாமல் இருக்கும். தேவைப் படும்போது ஞாபகத்துக்கு வரும். புத்தகமில்லாமல் எல்லாவற்றையும் காதால் கே ட்டுத் தெரிந்து கொள்ள வேண் டும் என்ற எண்ணத்தில் மாண வனை குருவிடம் அனுப்பும் வழக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டா ர்கள்.

அறுவடையான பிறகு நெல்மணிகளைச் சேமித்து வைக்கோ லை ஒதுக்கிவிடுவோம். அதுபோல் நூல்களில் இருக்கும் விஷயங்களை மூளையில் பதிய வைத்து நூல்களை அகற்றிவிட வேண்டும் என்பதுதான் முனிவர்கள் சொல்வது. ஒன்று தெரிகிறது, எந் தக் கல்வியானாலும் எந்தத் தத்துவ விளக்கமானாலும் எதை நாம் புரிந் து கொள்ள வேண்டுமானாலும் அது நிரந்தரமாக நம்மிடம் நிலைத்திருக் க வேண்டுமானால், அதை மூளை யில் பதியவைக்கவேண்டும் என்பதே கல்வியாகக் கருதப்ப ட்டது. வேறு பொருட்களை நம்பாம ல் தன் மூளையை மட்டுமே நம்பும் படியான ஒரு சூழலை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார் கள்.

பிறர் சொல்வதை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளாமல், நம் மூளைத் திறனால் ஆராய்ந்து ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டு ம். காளிதாஸர் சொல்வார்:
புராண மித்யேவ ந ஸாது
ஸர்வம்
நசாபி காவ்யம் நவமி
த்யவத்யம்
ஸந்த பரீக்ஷ்ய அந்யதரத்
பஜந்தே
மூட: பரப்ரத்யய நேய புத்தி: ‘பழையது என்பதாலேயே எல் லாம் நல்லது என்று நினைக்காதே. புதியது என்பதாலேயே அது உபயோகப்படாது என்று தள்ளி விடாதே. இரண்டையும் ஆராய்ந்து பார்த்து, எது நல்லதோ அதை எடுத்து க்கொள். இதை விட்டுவிட்டு யாரோ சொன்னார்கள் என்பதற்காக எதையு ம்  ஆராயாமல் அப்படியே கடைப்பிடி ப்பவன் முட்டாள்’ என்கிறார் காளி தாஸர்.

இந்த ஆராயும் தகுதியை வரவழைப்ப துதான் கல்வியின் நோக்கமாகக் கரு தப்பட்டது. ஆகையால், காதால் கேட்டு மூளையில் வாங்கிக் கற்கவேண்டும் என்கிற அந்தக்காலக் கோட்பாடு எக்காலத்து க்கும் பொருந்துவது. தான் மட்டும் செம்மை பெறுவ தாக இல்லாமல், தன்னை ச் சுற்றி இருப்பவர்களை யும் சமூகத்தையும் தனது அனுபவத்தால் செம்மைப் படுத்தி எல்லாரையும் வாழ வைக்கும் அளவுக்கு கல்விக்குத் திறன் உண்டு. ஆகை யால் சிறு வயதில் இருப்பவன் உபநயனம் என்கிற சடங்கோ டு சேர்த்துக் கல்வி கற்க முயற்சி க்க வேண்டும் என்று வலியுறுத் தினார்கள்.

ரகுவம்சம் என்ற காவியத்தில் அரச குலத்தினரின் நடைமுறை களைப் பற்றி விளக்கும் காளி தாஸர்,
‘சைஸவே அப்யஸ்த
வித்யானாம்
யௌவனே விஷயைஷணா’

என்கிறார். ராஜவம்சத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், எந்தக் கல்வி யைக் கற்றால் வேறு எதையும் கற்கத் தேவை இல்லையோ, அந்தவிதமான கல்வியைச் சிறு வயதிலேயே கற்கத் தொட ங்கினார்கள் என்கிறார்.

ஆகையால் சிறுவயதிலேயே, தெளிவான, சந்தேகத்துக்கு இ டமில்லாத, மூளையில் பதிவ தான கல்வியை குருவின் கிரக த்தில் இருந்து கற்பது கடமைக ளுள் ஒன்று என்பதால், அதை சம்ஸ்காரங்களுள் முக்கியமா னதாக வைத்தார்கள். இப்படி யான கல்வி கற்க உடலாரோக் கியம் மட்டும் போதாது. உள்ள த்தூய்மையும் வேண்டும். அவ் வளவு சிறு வயதில் உள்ளத் தூ ய்மை ஏற்படுத்துவது எப்படி? அவனது நடை, உடை, பாவ னைகளை மாற்றி அவன் மனதி ல், ‘நாம் கல்வி கற்கச் செல்கி றோம். குருவிடம் நம்பிக்கை வைக்க வேண் டும். அவர் சொன்னதைக் கேட்கவேண்டும். அவர் சொல்லும் விஷயங்களை வாங்கிக் கொள்ள வேண்டு ம். அதை மனதில் பதிய வைக்கவேண்டும். இ வையனைத்தும் நம் கட மை’ என்கிற எண்ணத் தை அரும்பவைக்க இந் தச் சடங்கு மறைமுகமா க உதவுகிறது.

கல்வி, வாழ்க்கைக்குப் பயன்படுகிறது. ஆன்மிகத்துக்கும் பயன்படுகிறது. வாழ்க்கை , சுவைக்கப்பட்ட பிற்பாடு ஆன்மிக வழியில் திரும்ப அந்தக் கல்வியே வழிவகுக்கிறது. மனித னாகப் பிறப்பெடுக்கும்போ தே காமம், குரோதம், லோபம், மோ கம், மதம், மாச்சரியம் இப்படி எதிரி டையான எண்ணங்கள் இருக்கும். ஸ்நேகம், கருணை, தயை, தாட்ச ண்யம், பரோபகாரம், அன்பு இந்த குணங்களும் கலந்தே மனதின் அடித்தளத்தில் நீறுபூத்த நெருப்பு மாதிரி இருக்கும். படிப்படியாக கெ ட்ட எண்ணங்களை அழித்து, மெள் ள மெள்ள நல்ல எண்ணங்களை வளர்த்துக் கொள்ள உதவி செய்வ து சம்ஸ்காரம். தீய சிந்தனைகளை த் தலைதூக்க விடாமல் செய் யவேண்டும். நல்ல எண்ணம், தலைநிமிர்ந்து பிரகாசிக்க வாய்ப்பு ஏற்படுத்தித் தரவேண்டு ம். இவை இரண்டும்தான் சம்ஸ்கா ரத்தின் செயல்பாடு. வெளிப்படை யான சில சட்டதிட்டங்கள், நியதிக ளை ஏற்படுத்தி, அந்தச் சின்ன வய தில் படிப்பைத் தவிர அவன் மனம் வேறு எதிலுமே ஈடுபட வாய்ப்புத் தராமல், தாய்_ தந்தையைவிட்டு வெளியே வந்து, குருதான் எல்லாமே என்கிற கட்டுப்பாட்டு உணர்வைத் தோற்றுவிப்பதற்கு உபநயன சம்ஸ்காரம் செய் யவேண்டி இருக்கி றது.

வேதத்தில் இருந்து தொடங்கி சாஸ்திரம், புராணம், இதிகா சம், நீதிநூல்கள் என்று சம்பி ரதாயமாக வந்திருக்கிற எல் லா நூல்களையும் புரட்டிப் பார்த்தால் ஒன்று புலப்படும். படித்து முடிக்கையில் நமக்கு ஒரு தத்துவ விளக்கம் கிடைத்திருக்கும். ராமாயணம் படிக் கிறான் ஒருவன். என்ன தெரிந்து கொள்கிறான்? ராமனைப் போல வாழவேண்டும்; ராவண னைப்போல வாழக்கூடாதுஎன்று  உணர்கிறான். பாரதத்தைப்படி க்கிறான். அதில் என்ன கிடைக் கிறது? எங்கெல்லாம் தர்மம் இரு க்கிறதோ அங்கெல்லாம் வெற்றி இருக்கிறது. எங்கே அதர்மம் இரு க்கிறதோ அங்கே தோல்வி இரு க்கிறது என்கிற தத்துவ விளக்கம் இவன் சிந்தையில் ஏறு ம்போது நல்ல எண் ணங்கள் ஏற்பட வழிகிடைக்கிறது.

‘ராமன் செய்ததை எல்லாம் செய். கிருஷ்ணன் சொன்னதை எல்லாம் செய். கிருஷ்ணன் செய்ததைச் செய் யாதே’ என்று ஒரு பழமொழியே சொல்வார்கள்.

மனதை அடக்கும்போது மகிழ்ச்சி கிடைக்கும் என்று புரிய வைப்பது உபநயன சம்ஸ்காரம்

-சக்திவேல் பாலசுப்பிரமணியன்

2 Comments

Leave a Reply

This is default text for notification bar
This is default text for notification bar
%d bloggers like this: