Thursday, October 28அரியவை அறிந்திட, தெரிந்தவை தெளிந்திட

ஒர் ஆணின் காம உணர்ச்சிகளை, தேவதாசிமுறை மூலம் இந்துமதம் மனப்பூர்வமாக ஏற்கிறது’! – கவியரசு கண்ண‍தாசன்

ஆண்களின் காம உணர்ச்சியைத்தணிப்பதற்காகத்தான் தேவ தாசி என்ற முறை ஏற்பட்ட‍ து என்று கவியரசு கண்ண‍ தாசன் கூறியுள்ளார். அவர் கூறியதை முழுமையாக படித்துப் பாருங்கள்

மனிதன் என்று ஒருவன் இருக்குமிடம் எங்கும், காமம் என்று ஒன்று இரு ந்தே தீருகிறது. அது ஆ ண்மை, பெண்மை இர ண்டையும் சோதிக்க ஆண்டவன் நடத்தும் லீலை. உடல் உணர்வு அல்லது பாலுணர்ச்சி என்பதுமேலோங்கிய நிலை யிலேயே உலகத்தில் பாவங்கள் அதிகரித்தன. நமது இதி காசங்கள், புராணங்கள் மட்டுமல்லாது வரலாறு ம் அதை யே குறிக்கிறது. சரிந்துபோன சாம்ராஜ்யங்கள் பலவற்றிற்கு,

காமமே முதல் காரணமாக இரு க்கிறது. தலைமறைவாக இருந் த கொள்ளைக்காரர்கள், புரட்சி க்காரர்களில் பலர், தம்மை மற ந்த நிலையில் பிடிபட்டதற்கும், காமமே காரணமாக இருக்கிற து.

சராசரி மனித வாழ்வில் பசி, காமம் இரண்டும் தவிர்க்க முடி யாதவை. கட்டுப்பாடாக அதைத் தவிர்த்தவர்களுக்குப் பெய ரே ஞானிகள். உடல் வற்றிப்போய் காய்ந்த எலும்புக்கூடக் கிடைக் காமல், பசியோடு அலையும் ஆண் நாய் ஒன்று ஒரு பெண் நாயைக் கண்டவுடன் பசியையு ம் மறந்து, காம உணர்வு கொள்வதாக ஒரு பாடல் உண்டு.

வட மொழியில் `காமம்’ என்ற வார்த்தைக்கு, `பாலுணர்ச்சி’ என்பது மட்டுமல்லாமல், வேறு பல பொருள்களும் உண்டு. ஆனால், பாலு ணர்ச்சியை மையமாகக் கொண்டு, இந்து மதத் தத் துவங்களை ஆராயப் புகு ந்தால், அதைத் தவிர்ப்பத ற்கு, அது சொல்லும் வழி கள் ஏராளம்.

முதலில், சந்நியாசிகளில் ஒரு வகையினர் நிர்வாணமாக இருப்பதே, இந்த உணர்ச்சியை த்தவிர்க்கத்தான்.  `பார்ப்பதற்கு அருவருப்பான ஒரு தோற்றத் தை, தான் பெற்றிருந்தால், பெ ண்களுக்குத் தன்மீது ஆசை வராது’ என்பதே அந்த நிர் வாணத்தின் நோக்கம்.

ஆடை, அணி மணி அலங்கார ங்களினால் மூடப்பட்ட உடம்பு, சுருதியைத் தூண்டி விடுகிறது.

அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட சிகையும், சவரம் செய்யப்பட்ட முகமும் பெண்களின் உணர்ச்சித் தந்தியை மீட்டி விடுகின்ற ன.

ஆகவே, அலங்கோலமான உரு வத்தைச் செயற்கையாக தேடிக் கொள்வதே ஜடாமுடி தரிப்பதன் நோக்கம். அவர்கள் வெறும் கோவணத்தோடு இருப்பதற்கும் காரணம் அதுதான். அண்மை யில் `ஹரே கிருஷ்ணா ஹரேராமா’ இயக்கம் அமெரிக்காவி ல் வெகுவேகமாகப்பரவத் தொட ங்கியதும், அங்கு ஏற்படுத்தப்பட் ட ஆசிரமங்களில் ஒன்றில் ஒரு புது யாகத்தைத் தொடங்கினார் கள். சுமார் பன்னிரண்டு ஆண்க ளும் பெண்களும், `ஒரு ஆண் ஒரு பெண்’ என்று மாற்றி மாற்றி வட்டமாகத் தொடையளவு தண் ணீரில் நின்றார்கள்.

ஒருவர் தோள் மீது ஒருவர் கை போட்டுக்கொண்டார்கள். ஒருவரது அங்கத்தை இன்னொருவர்பார்த்தாலும் தோளிலே கை போட்டுக் கொண்டாலும் உணர்ச்சி கிளர்ந்தெழாமல் அடக்கவேண்டும்’ என் பதே இந்த யாகத்தின் நோக்கம். ` லைப்’ என்ற பிரபல ஆங்கிலப் பத்திரிகையில் இந்தப் படத்தை நான் பார்த்தேன். உடம்பு ஆரோக்கியமாக இருக்கும் போதே, காம வேகத்தைத் தவிர்ப்பதற்கு இந்து மதம் வழி காட்டுகிறது. சகல உணர்வுகளை யும், உறவுகளையும், துறந்து விட்ட நிலைக்கு, `நிர்வாணம்’ என்பது பெயர். அந்த மகா நிர்வாணத்தை, இந்து தத்துவங்களில் இருந்தே பெளத்தம் எடுத்துக்கொண் டது.

இந்து மதமே உலகின் ஆதி மதம்.

`சந்நியாசம்’, `துறவு’ என்ப வை அது உண்டாக்கிய வையே. அந்தத் துறவு நி லையை உடையவர்களே உலகத்திற்கு உபதேசிக்க முடியும் என்பதால் பின்னால் தோ ன்றிய ஒவ்வொரு மதமும் அதனை மேற்கொண்டன. உணர் ச்சியைத் தூண்டும் உணவு ப் பொருள்களையும் உஷ் ணத்தை அதிகரிக்கும் உண வுப் பொருள்களையும் வில க்கி, க‌டுங்குளி ரிலும் கூட குளிர்ந்த நீரிலே நீராடி, காம உணர்வை அகற்றி னர் இந்து ஞானிகள். ஆண் பெண் உறுப்புக்களுக்கு அவர்க ள் `ஜனனேந்திரியங்கள்’ என்று பெயர் கொடுத்தார்கள். சில உ யிர்களுக்குப் பிறப்பைக் கொடுப்பதற்காக மட்டு மே இந்த அங்கங்கள் ப டைக்கப்பட்டிருப்பதாக அவர்கள் நம்பினார்கள். அதில் ஏற்படுகின்ற சுகத் தை `அற்ப சுகம்’ என்றா ர்கள். தமிழுங்கூட அ தைச் `சிற்றின்பம்’ என் றே அழைத்தது.

மனைவி என்பவள் தன் கணவனின் காமச் சூட்டைத் தணிப்ப தற்காக வரும் வெறும் கருவியல் ல. அதற்கு மேற்பட்ட சமூக சம்பி ரதாயங்களே அவளுக்கு அதிகம். ஆணைவிடப் பெண் ணுக்கு ஐந்து மடங்கு அதிகமான உணர்ச்சி உண்டு.

ஆனால், பத்து மடங்கு அடக்கம் உண்டு. இது இயற்கையாக அவளுக்கு வந்ததல்ல.

இந்து மதம் காலகாலங்களாகப் பெண்ணை அப்படிப் புடம் போட்டு எடுத்தது. இழிந்த குலப்பெண்க ள், இதன் மறு எல்லைக்குப் போவதுண் டு. அந்த இரண்டு வகைப் பெண்களையு ம் ஐம்பெருங் காப்பியங்களில் ஒன்றும், சமண இலக்கியங்களில் ஒன்றுமான ` சீவக சிந்தாமணி’ காட்டுகிறது. ஒரு பா டலில் உயர்ந்த பெண்ணைக் குறிக்கும் போது,

சாமெனில் சாதல் நோதல்
தன்னவன் தணந்த காலை
பூமனும் புனைதல் இன்றிப்
பொற்புடன் புலம்ப வைகிக்
காமனை என்றும் சொல்லார்
கணவற்கை தொழுது வாழ்வார்!
தேமலர்த் திருவோ டொப்பார்
சேர்ந்தவன் செல்லல், தீர்ப்பார்!

என்கிறது.

தாழ்ந்த பெண்டிரைக் குறிக்கும்போது,

பெண்ணெனப் படுவ கேண்மோ
பீடில பிறப்பு நோக்கா
உள்நிறை உடைய வல்ல
ஓராயிரம் மனத்த வாகும்,
எண்ணிப்பத் தங்கை யிட்டால்
இந்திரன் மகளும் ஆங்கே
வெண்ணெய்க்குள் றெரியுற் றாற்போல்
மெலிந்து பின் நிற்கு மன்றே!
என்கிறது.

இந்த இருவகைப் பெண்டிரில், முத ல் வகையினர் நூற்றுக்கு த் தொ ண்ணூறு பேராவர். இரண்டாம் வ கையினர் விதிவில க்கில் சேர்க்கப் படவேண்டியவர்கள். ஒரு குல மகளுக்குப் பள்ளியறையும், காம உணர்ச்சியும், ஒரு குழந்தைக்குத் தாயாகிற தொழிலு ணர்ச்சியே தவிர, சுகம் முதல் காரண மாகாது. `சுகமும் அதிலே ஒன்று’ என்பதைத்தவிர, அதற்கு ஒரு தனி முக்கியத்துவத் தை அவர்கள் கொடுப்ப தில்லை. காரணம், இந் துமதம் அவர்களை அப் படி வளர்த்திருக்கிறது. கணவனிடம் அத்தகைய சுகம் கிடைக்கா விட்டாலும் குழந் தைக்குப் அதைப்பெற்றுவிடு கிறாள் ஒரு இந்துப்பெண் .

காமத்தின் மின்சாரத் தாக்கு தல், நற்குடிப்பிறந்த இந்துப் பெண்களிடம் பலிப்பதில் லை. ஆனால், ஆடவர்கள து நிலை வேறு. அவர்களது ரத்த அரிப்பு, அந்த எல்லை க்கும் அவர்களைத் துவண் டுகிறது. லெளகீக மனிதனுக்கு இந்த ராட்ச த அரிப்பு ஏற்ப டும்போது, குலப் பெண்களைக் கெடுக்காமல், அவன் அந்த உணர்ச்சியைத்தணித்துக் கொள் வதற்காகவே `தேவதாசி முறை’ ஏற்பட்டது. முடிந்தவர்களுக்கு ஏக பத்தினி விரதத்தையும், முடி யாதவர்களுக்கு இந்த வகை வா ழ்க்கையையும், அது அனுமதித் தது. ஒரே இதிகாசத்தில் ஒரே அரண்மனையில், இந்த இருவ கைக் காட்சிகளையும் அது காட்டிற்று.

`தசரதனுக்கு அறுபதினாயிரம் மனைவியர்’ என்றது.
அவன் மகன் ராமன், `ஏகபத்தினி விரதன்’ என்றது.
அது தசரதன் செயலைக் குற்றம் சாட்டவில்லை.
ஆனால், ராமனின் நடத்தையைப் புகழ்ந்துரைத்தது.
பல மாதர் உறவுக்கு அது நியாயம் கற்பிக்கவில்லை.

ஆனால், அனுமதித்தது. அதே சமயம், ஒருதார வாழ்க்கை யை உயர்ந்த இடத்தில் வைத்துப் போற்றிற்று. அதைத் `தெய்வீகம்’ என்றது.

மனித மனத்தின் சபலங்களை அங் கீகரித்து, அதைத் தட்டிக் கொடுத்து, மெதுமெதுவாக மீட்பதே அது செய் யும் பணி.

எந்தஉணர்ச்சியையும், அது அறு வைச் சிகிச்சைமூலம் தீர்க்க விரும் பவில்லை. அங்கீகரித்துத் திருத்தும் நாகரிகத்தை க் கையாண்டது. “நீ பன்றியைக் கூடச் சாப்பிடலாம்; ஆனால் உடலில் கொழு ப்பேறிவிடும், பார்த்துச் சாப்பிடு” என்று சொன்னதே தவிர, கட்டளையிடவில்லை. எண்ணெ ய் ஸ்நானம் செய்த அன்று மனை வியோடு உறவு கொண்டால், சில ருக்கு ஜன்னி காணும். அந்த உட ற்கூற்று உண்மையைக்கூட, அது நாகரிகமாக `தரித்திரம் பிறக்கும்’ என்று சொன்னதே தவிர `ஜன்னி காணும்’ என்று பயமுறுத்தவில் லை.

அது காமத்தை ஒருவகைக் குற்றமாகக் கருதவில்லை. ஆ னால், குற்றங்களுக்குக் காரண மான காமத்தை அது கதைகளி லே விவரிக்கிறது. இளம் வித வைகள் வேதம் படிக்கிறார்கள், புராணம் படிக்கிறார்கள், இதிகா சம் படிக்கிறார்கள். உணர்ச்சிய டங்கி விடுகிறதே! எப்படி?

அவர்களே நமது வாரப் பத்திரி கைகளையும், மாதப் பத்திரிகை களையும் தொடர்ந்து படித்தால் என்னவாகும்?

சராசரி மனிதனின் தவிர்க்கமுடியாத உணர்ச்சியாகிய காமத் தை, இந்து மதம் எவ்வளவு வைதீகமாகக் கையாளுகிறது.

`காமம் எப்போது பாவமாகிற து’ என்பதை அது எவ்வளவு அற்புதமாக விவரிக்கிறது. இந் து சாஸ்திரங்களில், ஓரிடத்தி ல் `உடலுக்கு ஏற்ற உறவு எது ?’ என்பதுகூடக் கூறப்பட்டிரு க்கிறது. `தன்னைவிடப் பத்து வயதுக்குமேல் அதிகமான ஒரு பெண்ணுடன் ஒருவன் உறவு கொண்டால், அவன் உடம்பு மெலிந்து முகம் களையிழந்து போகிறது.

வயது குறைந்த பெண்ணோடு தொடர்பு கொண்டால் முகம் பிரகாசமடைகிறது. ஒரு மத சாஸ்திரம் இதை ஏன் விவரி க்க வேண்டும்?

ஒன்று ஒரு ஆரோக்கியமான உடம்புக்குப் பொறுப்பேற்றுக் கொள்வது. இரண்டு பத்து வயது அதிகமான பெண் குறைந்த வயது டைய ஆணுடன் தொட ர்பு கொள்ள வருகிறாள் என்றால், ஒன்று அவள் கெட்ட நடத்தையுடை யவளாக இருக்கவேண் டும்; அல்லது இன்னொ ருவன் மனைவியாக இருக்கவேண்டும்; அதைத் தடுப்பது. அப்படியென்றால் குறைந்த வயதுடைய பெண்ணோடு தொ டர்புகொள்வதைச் சிலா கித்துப்பேசுவது கற்பழிப் பதற்கு வகை செய்யாதா ?

இல்லை; அதனால்தான் அது பல தார மணத்தை ஏற்றுக் கொண்டது. நீ எ தைவிரும்பினாலும், அத ற்கொரு அளவை நிர்ணயித்து அதை அனுமதித்துப் பின் உன் னை ஞானியா க்குவதே இந்து மதம். காம உணர்ச்சியிலும் அதன் கட்டம் அத்தகையது தான். எப்போது காம உணர்ச்சி பாவமாகிற தோ, அப்போது தண்டனை கடுமையாகிற து. இந்துமதத்தின் பயமுறு த்தல் என்பது அங்கே மட் டும்தான் வருகிறது.

`யாரையும் கெடுக்காத, யாருக்கும் தீங்கிழைக்காத ஒரு ஆடவனின் உணர்ச்சி களை, இந்து மதம் மனப் பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்கிறது’ என்று நான் சொன்னால் யார் அதை மறுக்கமுடியும்?

– OM6

Leave a Reply

This is default text for notification bar
This is default text for notification bar
%d bloggers like this: