Thursday, June 17அரியவை அறிந்திட, தெரிந்தவை தெளிந்திட

விவேகானந்தர், ரமண மகரிஷி உட் பட பல மகான்கள், ஞானப் பொக்கிஷமாகக் கருதும் "அஷ்டவக்ர கீதை"!

ப‌கவத் கீதைப்போன்றே அறிஞ பெருமக்க‍ளால் பெரிதும்போற்ற‍ப் படும் அஷ்டவக்ர கீதை! – அரிய தகவல்

அர்த்தம் மிகுந்த அஷ்டவக்ர கீதை!

கீதை என்றதும் உடனடியாக நம் நினைவிற்கு வருவது ஸ்ரீ மத் பகவத் கீதை தான். ஆனால் பகவத் கீதையைப் போலவே உத்தவ கீதை, சிவ கீதை, ஹம் ச கீதை, ராம கீதை, அவதூத கீதை, அஷ்ட வக்ரகீதை முதலான பலகீதைகள் இருக்கின்றன. அவற்றில்

அஷ்டவக்ர கீதை அறிஞர்களால் மிகவும் சிறப்பாகச் சொல்லப்ப டுகிறது.

அஷ்டவக்ர கீதையும் பகவத் கீதையைப் போ லவே மகாபாரதத்தில் அமைந்திருக்கிறது. பாண்டவர்களின் வனவாசத்தின் போது அவர் களைச் சந்தித்த லோசமர் என்ற முனிவர் அஷ்டவக்ரர் என் ற மகாஞானியைப் பற்றிக் மூன்று சர்கங்களில் (வனபர்வா 132-134) கூறுவதாக அமைந் துள்ளது. யார் இந்த அஷ்டவக்ரர், அவர் சொல்லும் கீதையின் சார ம் என்ன என்று பார்ப்போமா?

அஷ்டவக்ரம் என்றால் எட்டு வளைவுகளுடன் கூடியது என்று பொரு ள். எட்டு வளைவுகளு டன் கூடிய உடலைக் கொண்டவர் என்பதால் அஷ்டவக்ரர் என்று பெ யர். இவர் தன் தாயாரி ன் கருவில் இருந்த பொ ழுது, வேத அறிவில் சிறந்து விளங்கிய இவரது தகப்பனார்க ஹோலர் சிறுவர்களுக்கு வேதபாடங்கள் கற்பித்துக் கொண்டிரு ந்தார். ஒருநாள் அப்படிக்கற்பித்துக் கொண்டிருக்கையில் அவர் வேத உச்ச ரிப்புகளில் தவறுசெய்தார். அவரது ஒவ்வொரு தவறான உச்சரிப்பிலும் அவரது மனைவியின் கருவில் இருந்த குழந் தை நெளிந்தது. அது இன்று வேத பாராயணத்தில் எட்டு தவறுகள் செய் தார் என்பதை அவரிடம் தெரிவித்தாம்.

அதைக் கேட்டு அவரது மாணவர்கள் ஏளனமாகச் சிரிக்க கஹோ லர் அவமானம் தாளா மல் கோபத்தில் சாபம் கொடுக்க அந்தக் குழந் தை அஷ்ட கோணல்க ளுடனேயே பிறந்தது. சாபம் கொடுத் த பின்ன ர் கஹோலர் மிகுந்த வ ருத்தம் அடைந்தார் எ ன்றாலும் அதை அவரா ல் மாற்ற இயலவில் லை. அவரும் அவர் ம னைவியும் பெருந்துக் கத்துடன் குழந்தையை வளர்க்க ஆரம்பித்தன ர்.

மகன் குழந்தையாக இருக்கையிலேயே வறுமையின் பிடியில் இருந்து தப்பிக்க உபா யம் தேடி கஹோலர் மிதிலையில் ஜனக மகாராஜாவின் அரண்ம னைக்கு வந்தார். அப்போது அரசவையில் ஸ்ரீவந்தின் என்ற அறி ஞருடன் வாதிட்டு வென்றால் பெரிய பரிசு கிடைக்கும் என் று அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. க ஹோலர் மகிழ்ச்சி அடைந்து ஜனக மகா ராஜாவின் சபை யில் ஸ்ரீவந்தின் அறிஞருட ன் வாதத்தில் கலந்து கொண்டா ர். ஆனால் அந்த வாதத்தில் ஸ்ரீ வந்தினிடம் கஹோலர் தோல்வி அடைந்தார். தோற் றுப்போன படியால் ஸ்ரீவந்தி ன் என்ற அந்த அறிஞரின் தக ப்பனார் வருணருக்கு காலம் முழுவதும் குற்றேவல் புரிய கஹோ லர் அனுப்பப்பட் டார்.

இதைக் கேள்விப்பட்ட அஷ்டவக்ரரின் தாயார் மற்றும் அவர் குடு ம்பத்தினர் மிகுந்த மனவேத னை அடைந்தனர். வருடங்கள் உருண்டோடின. தந்தை இல் லாமலேயே வளர்ந்த அஷ்டவ க்ரர் புத்தி கூர்மையான மாண வனாக திகழ்ந்தார். அவர் படித் து வந்த குரு குலத்தில் அவரு டன் படிக்கும் மற்ற சிறுவர்கள், “உனக்குத் தகப்ப னாரே கிடை யாது” என்று கேலி செய்தனர்.

இதனால் மனவருத்தமுற்ற அஷ்டவக்ரர் வீடுதிரும்பி தன் தாயாரி டம் தன் தந்தையைப் பற்றி விசாரித்தார். தாய் மூலம் நடந்ததைக் கேள்விப்பட்டபோது அஷ்ட வக்ரருக்கு வயது பன்னிரண்டு. தாயார்  தடுத்தும் கேளாமல் உடனடியாக வீட் டை விட்டுப் புறப்பட்டுச் சென்ற அஷ்டவ க்ரர் வழியெல்லாம் விசாரித்துக் கொண் டு சென்று பல மாதங்கள் கழித்து மிதி லையை அடைந்தார்.

மிதிலை மாநகரில் அவர் நடந்து கொண் டிருந்த போது மன்னர் ரதத்தில் வந்து கொண்டிருந்தார். மன்னர் வருவதால் சாலையில் வழி விடச் சொல்லி காவல ன் சொல்ல அஷ்டவக்ரர் சொன்னார். “ கண்பார்வை இல்லாதவன், உடல் ஊன முள்ளவன், பெண்கள், பாரம் சுமந்து கொ ண்டிருப்பவன், வேதம் படித்த அறி ஞன், இவர்க ளுக்கெல்லாம் வேந்தனே ஆனாலும் வழிவிட வேண்டும் என்று சா ஸ்திரங்கள் சொல்கின்றன. இதை அறியாதவரா உங்கள் மன்னர்?”

சிறுவன் என்றாலும் சொன்னதில் இருந்த உண்மை உறைக்க ஜனக மகாராஜா முதலில் அஷ்டவக்ரர் செல்ல வழி விட்டு தாம திக்கத் தன் சேவகர்களைப் பணித் தார். அந்தக் காலத்தில் எந்த அளவி ற்கு உண்மைக்கு விலை இருந்தது, கருத்து சுதந்திரம் இரு ந்தது என்பது இதைப் படிக்கையில் நமக்கு விள ங்கலாம்.

மறு நாள் பல வேத விற்பன்னர்கள் கூடியிருந்த அரசவையில் ஸ்ரீ வந்தி னுடன் வாதத்தில் கலந்து கொள்ள அஷ்டவக்கிரர் வந்தார். அஷ்டகோணலுடன் உடலை வித்தியாச மாக அசைத்துக் கொண் டு அவர் சபையில் நுழைய அங்கிருந்த வர்கள் பலரும் கேலியா கச் சிரித்தனர்.

கேலியையே கேட்டும் பார்த் தும் வளர்ந்திருந்த அஷ்டவக் ரர் சக்கரவர்த்தியைப் பார்த்து, “அரசே நான் இது வேத விற் பன்னர்கள்கூடி இருக்கும்ச பை என்று நம்பி வந்தேன். ஆ னால் இது செருப்பு தைப்பவர் கள் கூடியிருக்கும் இடம் என் று அறியவில்லை. குறுக் கீட் டுக்கு மன்னிக்கவும்” என்று அமைதியாகச் சொல்லி சபை யை விட்டு வெளியேறத் தயாரானார்.

தங்களை அவமதித்ததற்கு பண்டிதர்கள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவிக் க, சக்கரவர்த்தி அவர் கூறியதற்கு விளக்கம் கேட்டார்.

அஷ்டவக்ரர் விளக்கம் சொன்னார். “அரசே செருப்பு தைப்பவர்க ள் தான் ஒரு விலங்கினைப் பார்த்ததும் அது கோண ல் மாணலாக வளர்ந்திருந்தால் இதன் தோல் தங்கள் வேலைக்கு ஆகாதே என் று அதைப் புறக்கணிப்பார்கள். வேத விற்பன்னர்கள் தோற்றத்தை க் கண்டு எடைபோடும் பாமரத்தனத்தை கடந்து, உள்ளே உள்ள அறிவின் ஆழத்தை அறிய முற்படுவார்கள். இங்கே இவர்கள் நடந்துகொ ண்டதைக் கண்டு தான் செருப்பு தைப் பவர்கள் என்று முடிவு செய்தேன்”

அவர் சொற்களில் இருந்த உண்மை சுட, சிரித்த வேத பண்டிதர்கள் அவரி டம் மன்னிப்பு கேட்டார்கள். ஜனகருக் கு வந்திருக்கிற சிறுவனின் ஞானம் முன் தினமே புலப்பட்டிருந்தது. இப் போதைய சம்பவம் அதை உறுதிப்படுத்தியது. வந்த காரணத்தை அவர் அஷ்டவக்ரரிடம் கேட்க அஷ்டவக்ரர் ஸ்ரீவந்தினுடன் வாதம் புரிய வந் ததாகச் சொன்னார். இந்தச் சிறுவன் என்னை வெல்வதா என்று ஏளனமாக வாதத்தை ஆரம்பித்த ஸ்ரீவந்தின் முடிவில் அஷ்டவக்ரரின் ஞான அறிவுக்கு ஈடு தர முடியாமல் தோல்வி அடைந்தார்.

வென்றதற்குப் பரிசாக அஷ்டவக்ரர் தந் தையின் விடுதலையை வேண்டி தந்தை யை மீட்டார். மேலும் ஞானத்தில் சிறந்த வரான ஜனகருடன் அஷ்டவக்ரர் தன் ஞானச்செறிவை பகிர்ந்துகொண் டார்.

ஊர் திரும்பும் வழியில் அஷ்டவக்ரரின் தகப்பனார் அவரை சமங்கா என்ற நதியி ல் குளிக்கச்செய்தார். தந்தையால் ஆசீர் வதிக்க ப்பட்ட அஷ்டவக்ரர் தன் உடலின் கூனங்கள் நீங்கி கண்டோர் மயங்கும் அழகுடைய இளைஞனாக மாறினார்.

ஜனகருக்கும், அஷ்ட வக்ரருக்கும் இடையே நிகழ்ந்த உரையா டல்கள் தான் அஷ்டவக்ர கீதை.

அஷ்டவக்ர கீதையில் ஜனகர் கூறு கிறார்:-

“மே நாஸ்தி கிஞ்சன
அதவா மே சர்வம்”

அதாவது “ஒருவிதத்தில் எதுவு மே எனக்குச் சொந்தமில்லை. மற் றொரு விதத்தில் ஒவ்வொன் றும் என்னுடையதே.”கிட்டத்தட்ட 300 ஸ்லோகங்களைக் கொண்ட அஷ்டவக்ர கீதையில் உள்ள பொ ருள் பொதிந்த வாக்கியம் இது. அஷ்டவக்ர கீதையின் மற்ற ஞானக் கருத்துக்கள் சில வற்றை ப் பார்க்கலாம்.

உனது உடலில் இருந்து நீ வேறுபட்டவன். உணர்வு தான் நீ. இந்த அறிவில் நீ நிலை பெற்று இருந்தால் எப்போதும் அமைதியாக வும் இன்பமாகவும், பந்தங்களில் இருந்து வி டுபட்டவனாகவும் உன்னால் இருக்க முடி யும்.

சரி-தவறு, இன்பம்-துன்பம் போன்ற இருமைகள் உனது மனதை மட்டுமே சேர்ந்தவை. உனக்கும் அவற்றுக்கும் எந்தவித தொடர் பும் இல்லை. நீ எதையும் செய்ப வனும் இல்லை; பலனை அனு பவிப்பவனும் இல்லை. நீ எப் போதும் விடுதலைப் பெற்றவன்.

அனைத்து நிகழ்வுகளுக்கும் நீ வெறும் சாட்சி மட்டுமே என்ற உண்மையை மறப்பதுதான் உன் துன்பங்களுக்கு காரணம்.

ஒருவன் தன்னை துன்பங்களில் இருந்துவிடுதலை அடைந்தவன் என்று எண்ணினால் அதுவே உண்மை. அதைவிடுத்து தன் னை பந்தப்பட்டவன் என்றுகருதினால் அதுதான்உண்மை. ‘நீ எதை நி னைக்கிறாயோ அதுவாகவே ஆகி விடு வாய்’ என்ற வாசகம் உண்மை யானது.

தானே இந்த உலகம் என்று அறிந்தவர்க ள் மனம் போல வாழ்வதை யாரால் கட்டு ப்படுத்த முடியும்?

இந்த அஷ்டவக்ர கீதையை விவேகான ந்தர், ரமண மகரிஷி உட்பட பல மகான் களும் ஞானப் பொக்கிஷமாகக் கருதுகி றார்கள்.

– தி  ன  த்  த  ந்  தி       நா  ளி  த  ழி  ல் . . .

Leave a Reply

This is default text for notification bar
This is default text for notification bar
%d bloggers like this: