Wednesday, April 1அரியவை அறிந்திட, தெரிந்தவை தெளிந்திட

காதலன், கை நழுவி போனால், வாழ்க்கை வெறுமையாக தெரிவது ஒரு மாயை!

காதலன் கை நழுவி போனால், வாழ்க்கை வெறுமையாக தெரிவது ஒரு மாயை!

காதலன் கை நழுவி போனால், வாழ்க்கை வெறுமையாக தெரிவது ஒரு மாயை!

அன்புள்ள அம்மாவிற்கு —

நான், நடுத்தர குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெண். தற்போது கல்லூரியில் இறுதியாண்டு படிக்கிறேன். சிறு வயது முதலே,

என் தந்தைவழி பாட்டியிடம்தான் வளர்ந்துவருகிறேன். பள்ளி படிப்பு வரை, அவர்கள்தான் என்னை படிக்க வைத்தனர். கல்லூரியில் சேர்ந்த பின், பகுதி நேர வேலைக்கு சென்று, படித்து வருகிறேன்.

என் பிரச்ச‌னை என்னவெனில், கல்லூரியில், முதலாமாண்டு வரை சலனப்படாத என் மனது, இரண்டாம் ஆண்டு துவக்கத்தில், எங்கள் கல்லூ ரிக்கு புதிதாகவந்த பேராசிரியரின் சுயஒழுக்கம், அன்பான குணம் கண்டு, மனம் தடுமாற ஆரம்பித்தது. நான், என் விருப்பத்தை அவரிடம் கூறினே ன். அவரும் ஏற்றுக் கொண்டார். இருவரும் தொலைபேசியில் மட்டுமே தொடர்பு கொள்வோம். கல்லூரியில் அவரை நிமிர்ந்து கூட பார்க்க மாட்டேன்.

அம்மா. அவரும், நானும் நெருங்கி பேச துவங்கி னாலு ம், என் படிப்பில் கவனம் குறைய கூடாது என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார். எனவே, என் படிப்பு முடிந்ததும் அவரது வீட்டில் தெரிவித் து, பெற்றோர் சம்மதத் துடன், என்னை மணந்து கொள்வதாகவும், அது வரை நமக்குள் எந்த தொடர்பும் வேண்டாம் என்றுகூறி வாக்குறுதி கொடுத்தார்; நானும் சம்மதித்தேன்.

ஆனால், தற்போதோ, அவரது மாமன்மகளை, அவருக்குபேசி முடித்துள்ள னர் அவரது பெற்றோர். அவர் எவ்வளவுகூறியும், அவர்கள் கேட்கவில் லை. காரணம், என்னவரின் மாமா இறந்துவிட்டதால் , அவரின் அம்மா விடாமல் வற்புறுத்துகிறார். ‘நான் இன்னொரு பெண்ணை காதலித்திருந்தால் என்ன செய்வீர்கள்.’ என்று கேட்டுள்ளார் என் காதலர். அதற் கு அவரது தாய், ‘அப்பெண்ணிடம் நம் குடும்ப நிலை மையை எடுத்துக் கூறி, விட்டுக் கொடுக்கச் சொல்வே ன்…’ என்று கூறியுள்ளார்.

இதை என்னவர் என்னிடம் கூறியபோது, என்ன செய்வது என்று தெரியா மல் திகைத்தேன். பின் அவரின் தாயின் வேண்டுதலை ஏற்று, அவரை பிரிவதென்று முடிவுசெய்தேன். ஆனால், என்னால் அவ ரை மறக்க முடிய வில்லை.

என் குடும்பமோ, மகள் படித்து, வேலை பார்த்து நம்மை காப்பாற்றுவாள் என்றும், என் இரு சகோதரிகள், அக்கா வேலை பார்த்து, நம்மை படிக்க வைப்பார் என்ற எதிர்பார்ப்புடன்உள்ளனர். இத்தகைய குடும்பச்சூழ்நிலை யையும், என் கடமைகளை நினைத்ததும், நான் செய்தது எவ்வளவு பெரிய தவறு என்பதை உணர்ந்தேன்.

இதனால், பிற்காலத்தில், யாரோ ஒருவரை மணந்து கொள்வதற்கு பதில், திருமணத்தை விலக்கி வைத்து, என் குடும்பத்திற்காகவும், இயலாதவர் களுக்காக ஆசிரமம் நடத்தி, காலம் முழுவதும் அவர்களின் உள்ளங்க ளில், அன்பு மகளாக வாழவும் முடிவு செய்துள்ளேன்.

அம்மா… தற்போது அவரையும் மறக்க முடியவில்லை; இந்நிலையில், என் லட்சியங்களை நிறைவேற்ற என் எதிர்கால வாழ்வின் வழியை தேர்ந்தெ டுத்த போதும், அதில் என்னால் பயணிக்க முடியாமல் தவிக்கிறேன். எனக்கு  நல்வழியை காட்டுங்கள்.

— இப்படிக்கு,
உங்கள் அன்பு மகள்.
அன்பு மகளுக்கு —

உனக்கு சமாதானம் சொல்லி, அம்மா கை காட்டிய மாமன் மகளை மணம் செய்து கொள்ள தயாராகி விட்டார் உன் பேராசிரியர் காதலர். இருப்பினு ம், நீ மட்டும் ஆசிரமம், அது இது என புலம்புகிறாய்.

காதலன் கை நழுவி போனால், வாழ்க்கை வெறுமை யாக தெரிவது ஒரு மாயை. கல்லூரி படிப்பு முடித்து, நீ வேலைக்கு போகும்போதுகூட, உனக்கு தகுதியான நபர் கிடைக்கலாம். அதனால், நிறைவேறாத காதலை நினைத்து, மனதை குழப்பிக் கொள்ளாதே!

திருமணம் செய்துகொள்ளாமல், ஆசிரமம் வைத்து, சமூக சேவை செய்ய ப்போவதாக கூறுவது மடமை. உன்னை நம்பி உன் குடும்பமும், உன் இரு தங்கைகளும் உள்ளனர். நீ கிடைக்காததால், உன் காதலன் வேலையை விட்டு போய் விட்டாரா அல்லது ஒழுங்காக பாடம் நடத்த முடியாமல் பரிதவிக்கிறாரா, இல்லையே… நீ மட்டும் ஏன் படிப்பில் பின் தங்கி நிற்கிறாய்?

தலையிலோ, புது ஆடையிலோ பறவை, எச்ச மிட்டு விட்டால் தண்ணீர் விட்டு கழுவி, ஒன்றுமே நடக்காததுபோல அடுத்த வேலையில்போல், நீயும் படிப்பின்மீது முழு கவனம் செலுத்து. நன்றாக படித்து, நல்ல வேலை க்கு போனால் தான், உன் எதிர்காலம் பிரகாசமாக அமையும்.

காதலில் தோற்றதால், உனக்கு உடனடி தாக்கமாக ஆசிரமம் அமைக்க ஆசைவருகிறது. காதலனை ஓரிருஆண்டுகள் கழித்து மனைவி, குழந்தையுடன் பார்க்கும்போது, மிகப் பெரி ய ஏமாற்றத்தை உணர்வாய். நாமும் ஒரு வாழ்க்கைத் துணையை உடனடியாக தேடிக் கொள்ள வேண்டும் என ஒரு ஆற்றாமை பொங்கும். அதனால், முதலில் நன்றாக படி; வேலை வாய்ப்பிற்கான திறனை வளர்த் துக் கொண்டு, வேலையில் சேர்ந்து, உன்னை எதிர் நோக்கியுள்ள உன் குடும்பத்திற்கான கடமையை முடி; பின், பெற்றோர் பார்த்து வைக்கும் மாப்பிள்ளையை யோ அல்லது உனக்கு பிடித்த வேறொரு ஆணையோ மணந்து, நீ உன் குடும்பத்தை கவனிக்கலாம்.

இலையுதிர்காலத்திற்கு பின், ஒரு வசந்த காலம் நிச்சயம் மலரும். சிறப்பான வரனை கைப்பிடித்து, லட்சிய வாழ்வுவாழ பரம் பொருளை பிரார்த்திக்கி றேன்.

— என்றென்றும் தாய்மையுடன்
சகுந்தலா கோபிநாத், அன்புடன் அந்தரங்கம், தினமலர்

Leave a Reply